Ξεκινήσαμε με όνειρα χρυσά

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος


Ξεκινήσαμε με όνειρα χρυσά
μα χωρίσαμε στου δρόμου τα μισά
και τραβάμε την υπόλοιπη ζωή
δίχως θάρρος δίχως γέλιο και πνοή

Βάλαμε και οι δυο
μεταξύ μας τον εγωισμό
Είπα εγώ είπες εσύ
το κακό δυστυχώς δεν αργεί

Ούτε η μοίρα μας τα φταίει
ούτε ο κόσμος μας μισεί
φταίμε μόνο τελικά εγώ κι εσύ
Τώρα η ζωή μας λέει
πως την κούπα την πικρή
θα την πιούμε και οι δυο μισή μισή

Κάναμε τι τα θες;
στην αγάπη μας τόσες ζημιές
κλάματα και θυμοί
ώσπου που ήρθε η μαύρη στιγμή













Από το δίσκο "Υπάρχω"

Έφυγες μ΄ έναν άλλονε

Στίχοι: Νίκος Ρούτσος
Μουσική: Γιάννης Τατασόπουλος


Έφυγες μ’έναν άλλονε
μαύρη ζωή για μένα
Κλαίνε στο σπίτι τα παιδιά
που τα `χεις αφημένα

Δε σου ζητώ να ξαναμπώ στην αγκαλιά σου
μα γύρνα σπίτι σε ζητάνε τα παιδιά σου

Έφυγες και δε σκέφτηκες
έρωτα και στεφάνια
κι έχεις τα σπλάχνα σου να ζουν
στον πόνο στην ορφάνια

Δε σου ζητώ να ξαναμπώ στην αγκαλιά σου
μα γύρνα σπίτι θέλουν μάνα τα παιδιά σου

Έφυγες κι όλα γίνανε
στάχτη στο σπιτικό σου
Κλαίω κι εγώ με τα παιδιά
τον άδικο χαμό σου













Από το δίσκο "Υπάρχω"


Τι θέλεις από μένανε

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος


Τι θέλεις από μένανε
και μου χτυπάς τα μεσάνυχτα;
Για μας τους δυο είναι αργά,
για σένα δεν υπάρχω πια.

Πες πως μ’ είδες εχθές
στ’ όνειρό σου
όνειρο μέσα στα πολλά.
Πες πως ήμουνα ένας γνωστός σου
μέσ’ στο πλήθος που κυλά.

Ο παλιός, ο καλός άνθρωπός σου
τώρα δεν υπάρχει πια.

Τι θέλεις από μένανε
και μου ξυπνάς πάλι τα παλιά;
Δεν έχω χείλια για φιλιά
και δάκρυα για να κλάψω πια.













Από το δίσκο "Υπάρχω"

Κάψτε, κάψτε την καρδιά μου

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος


Φίλοι μου καλοί αν είστε
για παρέα μου καθίστε
και φωτιά μεγάλη ανάψτε
κι όλα τα παλιά μου κάψτε

Κάψτε κάψτε την καρδιά μου
για να βρω την γιατρειά μου
κάψτε και την κάμαρά μου
που κοιμότανε κοντά μου
κι αγαπούσε άλλον κρυφά μου

Ντρέπομαι μα και λυπάμαι
έστω και που την θυμάμαι
θέλω φίλοι μου από εκείνη
ούτε ίχνος να μη μείνει














Από το δίσκο "Υπάρχω"

Κράτα καρδιά

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος


Είμαι ένας άνθρωπος που `χω στην πλάτη μου
πίκρες και βάσανα ενα φορτίο
κι ούτε ξαπόστασα ούτε ανάσανα
θα ησυχάσω όταν πω στον κόσμο αυτόν αντίο

Κράτα καρδιά κι οι μάνες άλλο πια
να μην γεννούν φιλότιμα παιδιά
Με αγκαλιάζουνε και με φιλούν μ’ υποκρισία
κι όταν πονάω εγώ κανείς δε δίνει σημασία

Είμαι ένας άνθρωπος που δεν εχάρηκα
και που δε γέλασα σ’ αυτήν την πλάση
όλοι με βλέπουνε για το συμφέρον τους
κι έφτασα να παρακαλώ το τέλος μου να φτάσει


 
Από το δίσκο "Υπάρχω"

Και οι άντρες κλαίνε

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης

Σαν πληγωμένος αετός,
στην κάμαρά μας μπήκα
κι ούτε ανάσα, ούτε φως,
ούτε αγκαλιά δεν βρήκα

Κι όπως σκεφτόμουνα
πως άλλος σ' αγκαλιάζει
το πρώτο δάκρυ μου
κατάλαβα να στάζει

Όσοι δεν πόνεσαν,
ασ' τους να λένε
Κι όμως κυρία μου
κι οι άνδρες κλαίνε.

Με τσακισμένα τα φτερά
έπιασα το ποτήρι
μα του χαμού σου η συμφορά
με είχε παρασύρει.

Κι όσο σκεφτόμουνα
πως είσαι μακρυά μου
ποτάμια τρέχανε
θολά τα δάκρυά μου.

Όσοι δεν πόνεσαν,
ασ' τους να λένε
Κι όμως κυρία μου
κι οι άνδρες κλαίνε.









Να περπατήσουμε μαζί

Στίχοι: Τάκης Παναγόπουλος
Μουσική: Τάκης Παναγόπουλος


Χρόνια και χρόνια μοναχός
Στην ερημιά του δρόμου
Σέρνω τα βήματα βαριά
Σέρνω τα βήματα βαριά.

Χρόνια και χρόνια πλάι μου
Σε βλέπω στ’ όνειρό μου
Ελπίδα και παρηγοριά
Ελπίδα και παρηγοριά.

Στον δρόμο τον μεγάλο
Ο ένας πλάι στον άλλο
Ο ένας πλάι στον άλλο
Στον δρόμο τον μεγάλο
Μονάχοι μας οι δυο
Μονάχοι μας οι δυο.

Σε τούτη την παλιοζωή
Σε τούτη την παλιοζωή
Σε τούτη την παλιοζωή
Να περπατήσουμε μαζί
Να περπατήσουμε μαζί
Να περπατήσουμε μαζί.

Πόσες φορές ξενύχτησα
Στον δρόμο, στα σκαλιά σου
Κι ήταν το σπίτι σου κλειστό
Κι ήταν το σπίτι σου κλειστό.

Πόσες φορές σου ζήτησα
Μέσα στην αγκαλιά σου
Λιγάκι να ξεκουραστώ
Λιγάκι να ξεκουραστώ.

Στον δρόμο τον μεγάλο
Ο ένας πλάι στον άλλο
Ο ένας πλάι στον άλλο
Στον δρόμο τον μεγάλο
Μονάχοι μας οι δυο
Μονάχοι μας οι δυο.

Σε τούτη την παλιοζωή
Σε τούτη την παλιοζωή
Σε τούτη την παλιοζωή
Να περπατήσουμε μαζί
Να περπατήσουμε μαζί
Να περπατήσουμε μαζί.













Από το δίσκο "Η στεναχώρια μου"

Η νοσταλγία

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης


Σαν ηφαίστειο που βγάζει
Λάβα και φωτιά
Η καρδιά μου αναστενάζει
Μες στην ξενιτειά.

Όταν σκέπτομαι με πόνο
Τους καλούς γονείς
Την αγάπη μου, τους φίλους
Και τους συγγενείς.

Σαν ηφαίστειο που βγάζει
Λάβα και φωτιά
Η καρδιά μου αναστενάζει
Από σας μακριά.

Στείλτε όλοι την ευχή σας
Γρήγορα να `ρθώ
Πριν με λιώσει η νοσταλγία
Πριν να μαραθώ.

Κάθε μέρα, κάθε ώρα
Κάθε μου στιγμή
Είναι πόνος, είναι δάκρυ
Μες στην ξένη γη.

Σαν ηφαίστειο που βγάζει
Λάβα και φωτιά
Η καρδιά μου αναστενάζει
Από σας μακριά.














Από το δίσκο "Η στεναχώρια μου"



Έκανα το δάκρυ μου μελάνι

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης


Έκανα το δάκρυ μου μελάνι
Και χαρτί τη δόλια μου καρδιά
Να σου γράψω αγάπη μου πως φτάνει
Φτάνει πια να ζούμε μακριά.

Κι αν είχες κάνει κάποιο σφάλμα
Σε συγχωρώ μ’ αυτό το γράμμα.

Σε συγχώρεσα, γύρισε
Την καρδιά μου τη λύγισε
Κάποιος φίλος που σε είδε να κλαις
Σε συγχώρεσα, γύρισε
Πέτρα ήταν και κύλησε
Ένα λάθος που έκανες χθες.

Κι αν πονώ αγάπη μου ακόμη
Να σε τιμωρήσω δεν μπορώ
Τώρα που σου δίνω όμως συγγνώμη
Με τον τρόπο μου σε τιμωρώ.

Πόνους και τύψεις όταν νιώσεις
Θα κλάψεις και θα μετανιώσεις.

Σε συγχώρεσα, γύρισε
Την καρδιά μου τη λύγισε
Κάποιος φίλος που σε είδε να κλαις
Σε συγχώρεσα, γύρισε
Πέτρα ήταν και κύλησε
Ένα λάθος που έκανες χθες.













Από το δίσκο "Η στεναχώρια μου"


Στο σταυροδρόμι του χωρισμού

Στίχοι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Στέφανος Βαρτάνης


Στο σταυροδρόμι που θάψαμε
Τη μεγάλη αγάπη μας
Και μια ιστορία
Πέρασα χτες και δάκρυσα
Χαμένη μου λατρεία.

Μια προσευχή τα χείλη μου θα πουν
Αγαπημένη μου με πόνο σε ζητούν
Πού να `σαι, πού να `σαι, πού να `σαι
Γλυκιά μου χαρά, γύρνα ξανά
Σε φωνάζει η καρδιά.

Στο σταυροδρόμι του χωρισμού
Θα φυτέψω μια μυρτιά
Να θυμάμαι εσένα
Κι όταν περνώ να τη φιλώ
Σαν να φιλώ εσένα.

Μια προσευχή τα χείλη μου θα πουν
Αγαπημένη μου με πόνο σε ζητούν
Πού να `σαι, πού να `σαι, πού να `σαι
Γλυκιά μου χαρά, γύρνα ξανά
Σε φωνάζει η καρδιά.













Από το δίσκο "Η στεναχώρια μου"

Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων

Αγάπησα και πόνεσα Εγώ με την αξία μου Κλείστε την Πόρτα της Ζωής Πέφτουν της βροχής οι στάλες
Αγκινάρα με τα αγκάθια Έι καπετάνιε Κοινωνία Ένοχη Πικρός καφές
Αγριολούλουδο Είν' όλα μαύρα Κόκκινο - Μαύρο Πλήγωσε με όσο θέλεις
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Είσαι η ζωή μου Κράτα καρδιά Ποια είσαι εσύ
Αθήνα Έκανα το δάκρυ μου μελάνι Λασπωμένα Όνειρα Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μάγκα μου περαστικά σου Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Ακόμα και στην κόλαση Ένα τραγούδι θλιβερό Μαζί σου πως να ζήσω Που είσαι μάνα να με δεις
Αλίμονο σ' εμένα Ένας μάγκας στο Βοτανικό Μάνα μου Πριν το χάραμα
Αλλοτινές μου εποχές Ένας σκύλος και μια γυναίκα Μαντουμπάλα Προσευχή
Αμάν Έξω απ' άδικο Μάτωσε-Μάτωσε Σαββατόβραδο
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Έξω ντέρτια και καημοί Μαυρομάνικο μαχαίρι Σαν απόκληρος γυρίζω
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Έπεσα έξω Με γέρασε η ξενιτιά Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Αν ρωτάς να σου πω Έφυγες μ΄ έναν άλλονε Με έκαψες με κατάστρεψες Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Ανάθεμα την τύχη μου Έχω μια αγάπη Μεσάνυχτα που να σε βρω Σε τούτο το παλιόσπιτο
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά 'Εψαξα άδικα να βρω Μετάνιωσες Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Ανεμώνα Ζηλεύω τα πουλιά Μια γυναίκα έφυγε Στα βράχια της Πειραϊκής
Ανήμπορος Ζιγκουάλα Μια γυναίκα πέρασε Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Άνθρωπε άδικε γιατί Η αγάπη κι ο παράς Μια Καινούργια Κοινωνία Σταλαματιά, σταλαματιά
Αντιλαλούνε τα βουνά Η ζωή μου όλη Μια Κυριακή στη Φυλακή Στην Ελλάς του 2000
Απ' τα ψηλά πατώματα Η Θεατρίνα Μια μέρα πριν πεθάνω Στην οδό της τρέλας
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η καμπάνα σημαίνει Μια παλιά ιστορία Στην ψάθα θα πεθάνω
Απ' τις παρανομίες μου Η καρδιά μου ας όψεται Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Από τα πολλά Φαρμάκια Η Καρδιά Της Μάνας Μονάχος Παραστράτησα Στο σταυροδρόμι του χωρισμού
Απόκληρος της κοινωνίας Η Κοινωνία Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Στο τραπέζι που τα πίνω
Άπονες εξουσίες Η νοσταλγία Να περπατήσουμε μαζί Συγχώρεσε με
Άπονη Ζωή Η πιο μεγάλη αμαρτία Νόμιζα πως ήταν φίλοι Συννεφιασμένη Κυριακή
Άπονη καρδιά Η πληγωμένη μου καρδιά Νυχτερίδες κι αράχνες Σχίζονται κάμποι και βουνά
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Ξεκινήσαμε με όνειρα χρυσά Τα καλά παιδιά
Απόψε φίλα με Η Στεναχώρια μου Ξέρω Νεκρούς Τα μαλλιά τα γκρίζα
Αραπίνες Η χήρα Ξεσπά η μπόρα Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Άργησα να σε γνωρίσω Ήθελα να 'μουνα Πασάς Ξέχασέ με, ξέχασέ με Τα παλάτια της αγάπης
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Ηλιοβασίλεμα σωστό Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης Τα πονεμένα δειλινά
Άσε με να ζήσω μοναχός Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Ο Γυάλινος Κόσμος Τα ροζιασμένα χέρια μου
Άσπρο πουκάμισο φορώ Θα ξανατραγουδήσω Ο ζωντανός ο χωρισμός Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
Αυτή η νύχτα μένει Θα Φύγω Μακρυά Σου Ο Καλός καλό δεν έχει Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Αφήστε με να κλάψω Θέλω να πεθάνω Ο καψούρης Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Αχάριστε Κόσμε Θέλω να πω τον πόνο μου Ο μπάρμπα-Γιάννης Την Παρασκευή το βράδυ
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Θεσσαλονίκη μου Ο Τραγουδιστής Την πόρτα μη μου κλείνεις
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Θλιμμένο δειλινό Ο Χάρος Τι θέλεις από μένανε
Βραδιάζει Ίσως αύριο Ο Ψαράς Το άδικο δεν ευλογείται
Βράχο βράχο Καθένας με τον πόνο του Οι αισθηματίες Το ανήλικο
Βρε άνθρωπε κατήγορε Και οι άντρες κλαίνε Οι μισοί καλοί Το δικό σου αμάρτημα
Βύθισε μου το μαχαίρι Και πού Θεός Όλα εδώ πληρώνονται Το δρομολόι της ζωής
Γέρασα πριν την ώρα μου Καινούργιες Συμφορές Όποια και να `σαι Το θολωμένο μου μυαλό
Για δυο μάτια απόψε πίνω Καλύτερα μια μαχαιριά Όπου άνθρωπος κακία Το κλάμα της πενιάς
Για μένα αστράφτει και βροντά Κανείς δεν ήρθε να με δει Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το μεγάλο ψάρι
Για μπάνιο πάω Κάποια μάνα αναστενάζει Όταν βλέπετε να κλαίω Το πέλαγο είναι βαθύ
Γιατί Με Ξύπνησες Πρωί Καρδιά Παραπονιάρα Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το τελευταίο ραντεβού
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Καρδιά πληγωμένη Πάει κι αυτός Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Δέκα παλικάρια Κατάδικος για πάντα Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Το ψωμί τη ξενιτιάς
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Καταραμένη να 'σαι Πάνω στου τοίχου το κάρφι Τραγουδώ
Δεν θέλω το κακό σου Καταραμένο Σάββατο Παράπονο Υπάρχουν και καλά παιδιά
Δεν σε πιστεύω Κατάστρεψες τα νιάτα μου Παραστράτησα για σένα Υπάρχω
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Καταστροφές και Συμφορές Πάρε τα χνάρια μου Φαράχ
Δρόμος δίχως σύνορα Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Πάρε φωτιά και κάψε με Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δυο πόρτες έχει η ζωή Κάψε κάψε Πάψε να ρωτάς Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Δυστυχώς Κάψτε, Κάψτε την καρδιά μου Πέθανε το πιο καλό παιδί Φεύγω να ξενιτευτώ
Εγώ είμαι αϊτός Κελί μου κατασκότεινο Πέντε πάνω πέντε κάτω Φίλε μου καλέ
Εγώ θα σε γλιτώσω Κι αν γελάω είναι ψέμα Πέτρα θα ρίξω πίσω Φύγε κι άσε με
Εγώ καλός γεννήθηκα Κλάψε σήμερα καρδιά μου Πέτρινα χρόνια