Στο πικραμένο δειλινό

Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Μουσική: Σωτήρης Ζωιόπουλος


Στο πικραμένο δειλινό
καθώς ο ήλιος πέφτει
τ’ άσπρα μαλλιά που φτάσανε
κοιτάζω στον καθρέφτη

Κλαίει η καρδιά και δεν μπορώ
το δάκρυ να κρατήσω
Πώς ήμουνα, πώς έγινα
και πώς θα καταντήσω

Εγέρασα πολύ νωρίς
και πριν από την ώρα
χαράζουνε το πρόσωπο
βαθειά ρυτίδες τώρα

Κλαίει η καρδιά και δεν μπορώ
το δάκρυ να κρατήσω
Πώς ήμουνα, πώς έγινα
και πώς θα καταντήσω

Στο πικραμένο δειλινό
ξυπνούν οι αναμνήσεις
είναι καημό να μην μπορείς
το παρελθόν να σβήσεις

Κλαίει η καρδιά και δεν μπορώ
το δάκρυ να κρατήσω
Πώς ήμουνα, πώς έγινα
και πώς θα καταντήσω


Δεν σου έλειπε τίποτα

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης
Έτος: 1968


Θα τα σκίσω τα ρούχα μου,
θα λυγίσω τα σίδερα,
γιατί την αγάπη μας
την πρόδωσες σήμερα.

Θα τα σκίσω τα ρούχα μου
για να δεις την πληγή μου
που μου άνοιξες άπονη
βαθιά στην ψυχή μου.

Όσες μέρες ζω στον κόσμο
τόσες πίκρες έχω πιει
μα την πιο μεγάλη πίκρα
μου την έδωσες εσύ.

Εσύ, εσύ, εσύ...

Δεν σου έλειπε τίποτα
και δεν είχες παράπονα,
όμως αγαπούλα μου
μου φέρθηκες άπονα

Θα τα σκίσω τα ρούχα μου
για να δεις την πληγή μου
που μου άνοιξες άπονη
βαθιά στην ψυχή μου.

Όσες μέρες ζω στον κόσμο
τόσες πίκρες έχω πιει
μα την πιο μεγάλη πίκρα
μου την έδωσες εσύ.

Εσύ, εσύ, εσύ...


Ψιλοβρέχει

Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Μουσική: Γιώργος Μητσάκης
Έτος: 1957


Απόψε άρχισε και ψιλοβρέχει
κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει
κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει.
Στην αγκαλιά του, αχ, ποιος να σ’ έχει
στην αγκαλιά του, αχ, ποιος να σ’ έχει
αυτό το βράδυ που ψιλοβρέχει;

Η νύχτα σκέπασε όλη τη χώρα.
Σε συλλογιέμαι, πού να ’σαι τώρα
σε συλλογιέμαι, που να’ σαι τώρα;
Ποιος σ’ αγκαλιάζει αυτή την ώρα
ποιος σ’ αγκαλιάζει αυτή την ώρα
που ψιλοβρέχει σ’ όλη τη χώρα;

Στο δρόμο δεν περνά διαβάτης άλλος
κι η μοναξιά μου καημός μεγάλος
κι η μοναξιά μου καημός μεγάλος.
Εγώ πονάω, κανένας άλλος.
Αυτό το βράδυ που ψιλοβρέχει
στην αγκαλιά του, αχ, ποιος να σ’ έχει;



Νέοι και γέροι ναυτικοί


Στίχοι: Στέφανος Βαρτάνης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης


Νέοι και γέροι ναυτικοί
της θάλασσας λιοντάρια,
σαν τα θεριά παλεύετε
μες στα βαριά καράβια,
στις μηχανές, στα κύματα,
στις άγκυρες, στ’ αμπάρια.

Στου καθ’ ενός το πρόσωπο
είναι ζωγραφισμένη,
η νοσταλγία κι ο καημός
για την αγαπημένη
και για τη μάνα τη γλυκιά
που πάντα περιμένει.

Θάλασσα, μάγισσα πικρή,
όποιος κοντά σου ζήσει,
δε θα σε αποχωριστεί
όσο κι αν νοσταλγήσει,
κι αν κλάψει για τη μάνα του,
γι’ αγάπη κι αν δακρύσει.

Στου καθ’ ενός το πρόσωπο
είναι ζωγραφισμένη,
η νοσταλγία κι ο καημός
για την αγαπημένη
και για τη μάνα τη γλυκιά
που πάντα περιμένει.






Έχεις άντρα χρυσοχέρη

Στίχοι: Στέφανος Βαρτάνης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
Έτος: 1965

Με ιδρώτα και αξία
και το μέτωπο ψηλά, αχ!
αγωνίζομαι για σένα,
αγαπούλα μου γλυκιά.

Έχεις άντρα χρυσοχέρη
και ποτέ μην φοβηθείς,
στα δυο χέρια του τεχνίτη
σίγουρα να βασιστείς
και αρχόντισσα θα ζεις.

Ο τεχνίτης δε φοβάται,
είν’ τα χέρια του χρυσά, αχ!
στη ζωή δε θα πονέσεις
αγαπούλα μου γλυκιά.

Έχεις άντρα χρυσοχέρη
και ποτέ μην φοβηθείς,
στα δυο χέρια του τεχνίτη
σίγουρα να βασιστείς
και αρχόντισσα θα ζεις.


Σαν τον πουλημένο σκλάβο

Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης

Σαν τον πουλημένο σκλάβο
μέρα, νύχτα στη δουλειά
αγωνίζομαι να θρέψω
τα φτωχά μου τα παιδιά.

Δούλευε, σκλάβε, δούλευε
ως τη στερνή πνοή σου,
αφού γεννήθηκες φτωχός
έτσι θα πάει η ζωή σου.

Πού `ναι η προκοπή που έχω
μες στη μαύρη μου ζωή;
Κι αν δουλεύω σαν τον σκλάβο
δε χορταίνω το ψωμί.

Δούλευε, σκλάβε, δούλευε
ως τη στερνή πνοή σου,
αφού γεννήθηκες φτωχός
έτσι θα πάει η ζωή σου.

Όπου πω τα βάσανά μου
τα μεγάλα και βαριά
με πικραίνουν και μου λένε
ας μην έκανες παιδιά.


Όλα μάταια, όλα ψεύτικα

Στίχοι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Έτος: 1960

Σε τούτον τον παλιοντουνιά
καλό μην περιμένεις.
Εδώ δε σε ρωτά κανείς, άνθρωπε,
αν ζεις ή αν πεθαίνεις.

Γιατί να μην υπάρχει αγάπη και συμπόνια;
Μία κακία μένει στη μάταια ζωή.
Γλεντήστε τα, τα λίγα
τα ψεύτικα μας χρόνια.
Μέσα στη γη θα μπούμε
και πλούσιοι και φτωχοί.

Χάλασε ο κόσμος, χάλασε,
φιλότιμο δεν έχει.
Μόνον η μάνα σ’ αγαπά και σε πονά,
η μάνα σε προσέχει.

Γιατί να μην υπάρχει αγάπη και συμπόνια;
Μία κακία μένει στη μάταια ζωή.
Γλεντήστε τα, τα λίγα
τα ψεύτικα μας χρόνια.
Μέσα στη γη θα μπούμε
και πλούσιοι και φτωχοί.

Και την γυναίκα που αγαπάς
και είν’ ο άνθρωπός σου
κι αυτή στις δύσκολες στιγμές θα σ’ αρνηθεί,
θα φύγει απ’ το πλευρό σου.

Γιατί να μην υπάρχει αγάπη και συμπόνια;
Μία κακία μένει στη μάταια ζωή.


Γεια σου Περαία αθάνατε

Στίχοι: Μιχάλης Γενίτσαρης
Μουσική: Μιχάλης Γενίτσαρης


Πολλά τραγούδια έγραψαν
Περαία μου για σένα
γράφω κι εγώ στη σούρα μου
με τη σειρά μου ένα.

Γεια σου Περαία αθάνατε
της εργατιάς κολόνα
Πασαλιμάνι, Κοκκινιά
Καμίνια, Δραπετσώνα.

Κούπες κρασί αμέτρητες
στην Τρούμπα θα ρουφήξω
και στο Χατζηκυριάκειο
στουπί θα καταλήξω.

Γεια σου Περαία αθάνατε
απόψε κάνω γιούρια
στη Ζέα, στα Λιπάσματα
και στα γνωστά Ταμπούρια.

Γεια σου Περαία αθάνατε
χιλιοτραγουδισμένε
κάνεις καρδιές να χαίρονται
κάνεις καρδιές να κλαίνε.

Χαρές και πίκρες μάς κερνάς
ανάμιχτες, χαρμάνι
το καλώς ήρθες κι έχε γεια
που λένε στο λιμάνι.


Μόνος


Στίχοι: Άγγελος Αξιώτης
Μουσική: Τάκης Σούκας

 Όταν ο άντρας αγαπάει δεν ξεχνάει
και την καρδιά του μια γυναίκα κυβερνάει.
 Εσύ μου λείπεις και με λύγισε ο πόνος
μόνος μου είμαι μόνος.

Να ξαναρθείς σε περιμένω
χωρίς εσένα αργοπεθαίνω
μόνος μου είμαι μόνος.

Όταν ο άντρας αγαπάει δεν ξεχνάει
και την ζωή του η αγάπη κυβερνάει.
Κι αν έχεις φύγει δεν σε σβήνει ούτε ο χρόνος μόνος μου είμαι μόνος.

Να ξαναρθείς σε περιμένω
χωρίς εσένα αργοπεθαίνω
μόνος μου είμαι μόνος.













Από το δίσκο "Ελεύθερος"

Μην Κλαις

Στίχοι: Νίκος Λουκάς
Μουσική: Τάκης Σούκας


Μην κλαις και μη σε τρώει ο καημός
εγώ δε γίνομαι Θεός που τιμωράει,
μην κλαις, είμ’ ένας άνθρωπος απλός
που τον πονάει ο χωρισμός και σ’ αγαπάει.

Σε συγχωρώ γιατί δεν είμ’ ο αναμάρτητος,
γιατί δεν είμαι ο αλάθητος, σε συγχωρώ,
σε συγχωρώ γιατί κοντά μου ξαναγύρισες,
φτάνει συγγνώμη που μου ζήτησες,
σε συγχωρώ, μην κλαις.

Μην κλαις, δε θέλω ν’ απολογηθείς,
εγώ δεν είμαι δικαστής να σε δικάσω,
μην κλαις, δε θέλω τίποτα να πεις,
θέλω στα μάτια να με δεις, να σ’ αγκαλιάσω.

Σε συγχωρώ γιατί δεν είμ’ ο αναμάρτητος,
γιατί δεν είμαι ο αλάθητος, σε συγχωρώ,
σε συγχωρώ γιατί κοντά μου ξαναγύρισες,
φτάνει συγγνώμη που μου ζήτησες,
σε συγχωρώ, μην κλαις.













Από το δίσκο "Ελεύθερος"

Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων

Αγάπησα και πόνεσα Έι καπετάνιε Κόκκινο - Μαύρο Πικρός καφές
Αγκινάρα με τα αγκάθια Είν' όλα μαύρα Κράτα καρδιά Πλήγωσε με όσο θέλεις
Αγριολούλουδο Είσαι η ζωή μου Λασπωμένα Όνειρα Ποια είσαι εσύ
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Έκανα το δάκρυ μου μελάνι Μάγκα μου περαστικά σου Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Αθήνα Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μαζί σου πως να ζήσω Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Ένα τραγούδι θλιβερό Μάνα μου Που είσαι μάνα να με δεις
Ακόμα και στην κόλαση Ένας μάγκας στο Βοτανικό Μαντουμπάλα Πριν το χάραμα
Αλίμονο σ' εμένα Ένας σκύλος και μια γυναίκα Μάτωσε-Μάτωσε Προσευχή
Αλλοτινές μου εποχές Έξω απ' άδικο Μαυρομάνικο μαχαίρι Σαββατόβραδο
Αμάν Έξω ντέρτια και καημοί Με γέρασε η ξενιτιά Σαν απόκληρος γυρίζω
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Έπεσα έξω Με έκαψες με κατάστρεψες Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Έρχονται χρόνια δύσκολα Μεσάνυχτα που να σε βρω Σαν τον πουλημένο σκλάβο
Αν ρωτάς να σου πω Έφυγες μ΄ έναν άλλονε Μετάνιωσες Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Ανάθεμα την τύχη μου Έχεις άντρα χρυσοχέρη Μην Κλαις Σε τούτο το παλιόσπιτο
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά Έχω μια αγάπη Μια γυναίκα έφυγε Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Ανεμώνα 'Εψαξα άδικα να βρω Μια γυναίκα πέρασε Στα βράχια της Πειραϊκής
Ανήμπορος Ζηλεύω τα πουλιά Μια Καινούργια Κοινωνία Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Άνθρωπε άδικε γιατί Ζιγκουάλα Μια Κυριακή στη Φυλακή Σταλαματιά, σταλαματιά
Αντιλαλούνε τα βουνά Η αγάπη κι ο παράς Μια μέρα πριν πεθάνω Στην Ελλάς του 2000
Απ' τα ψηλά πατώματα Η ζωή μου όλη Μια παλιά ιστορία Στην οδό της τρέλας
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η Θεατρίνα Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στην ψάθα θα πεθάνω
Απ' τις παρανομίες μου Η καμπάνα σημαίνει Μονάχος Παραστράτησα Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Από τα πολλά Φαρμάκια Η καρδιά μου ας όψεται Μόνος Στο πικραμένο δειλινό
Απόκληρος της κοινωνίας Η Καρδιά Της Μάνας Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Στο σταυροδρόμι του χωρισμού
Άπονες εξουσίες Η Κοινωνία Να περπατήσουμε μαζί Στο τραπέζι που τα πίνω
Άπονη Ζωή Η νοσταλγία Νέοι και γέροι ναυτικοί Συγχώρεσε με
Άπονη καρδιά Η πιο μεγάλη αμαρτία Νόμιζα πως ήταν φίλοι Συννεφιασμένη Κυριακή
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πληγωμένη μου καρδιά Νυχτερίδες κι αράχνες Σχίζονται κάμποι και βουνά
Απόψε φίλα με Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Ξεκινήσαμε με όνειρα χρυσά Τα καλά παιδιά
Αραπίνες Η Στεναχώρια μου Ξέρω Νεκρούς Τα μαλλιά τα γκρίζα
Άργησα να σε γνωρίσω Η χήρα Ξεσπά η μπόρα Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Ήθελα να 'μουνα Πασάς Ξέχασέ με, ξέχασέ με Τα παλάτια της αγάπης
Άσε με να ζήσω μοναχός Ηλιοβασίλεμα σωστό Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης Τα πονεμένα δειλινά
Άσπρο πουκάμισο φορώ Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Ο Γυάλινος Κόσμος Τα ροζιασμένα χέρια μου
Αυτή η νύχτα μένει Θα ξανατραγουδήσω Ο ζωντανός ο χωρισμός Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
Αφήστε με να κλάψω Θα Φύγω Μακρυά Σου Ο Καλός καλό δεν έχει Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Αχάριστε Κόσμε Θέλω να πεθάνω Ο καψούρης Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Θέλω να πω τον πόνο μου Ο μπάρμπα-Γιάννης Την Παρασκευή το βράδυ
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Θεσσαλονίκη μου Ο Τραγουδιστής Την πόρτα μη μου κλείνεις
Βραδιάζει Θλιμμένο δειλινό Ο Χάρος Τι θέλεις από μένανε
Βράχο βράχο Ίσως αύριο Ο Ψαράς Το άδικο δεν ευλογείται
Βρε άνθρωπε κατήγορε Καθένας με τον πόνο του Οι αισθηματίες Το ανήλικο
Βύθισε μου το μαχαίρι Και οι άντρες κλαίνε Οι μισοί καλοί Το δικό σου αμάρτημα
Γεια σου Περαία αθάνατε Και πού Θεός Όλα εδώ πληρώνονται Το δρομολόι της ζωής
Γέρασα πριν την ώρα μου Καινούργιες Συμφορές Όλα μάταια, όλα ψεύτικα Το θολωμένο μου μυαλό
Για δυο μάτια απόψε πίνω Καλύτερα μια μαχαιριά Όποια και να `σαι Το κλάμα της πενιάς
Για μένα αστράφτει και βροντά Κανείς δεν ήρθε να με δει Όπου άνθρωπος κακία Το μεγάλο ψάρι
Για μπάνιο πάω Κάποια μάνα αναστενάζει Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το πέλαγο είναι βαθύ
Γιατί Με Ξύπνησες Πρωί Καρδιά Παραπονιάρα Όταν βλέπετε να κλαίω Το τελευταίο ραντεβού
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Καρδιά πληγωμένη Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Δέκα παλικάρια Κατάδικος για πάντα Πάει κι αυτός Το ψωμί τη ξενιτιάς
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Καταραμένη να 'σαι Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Τραγουδώ
Δεν θέλω το κακό σου Καταραμένο Σάββατο Πάνω στου τοίχου το κάρφι Υπάρχουν και καλά παιδιά
Δεν σε πιστεύω Κατάστρεψες τα νιάτα μου Παράπονο Υπάρχω
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Καταστροφές και Συμφορές Παραστράτησα για σένα Φαράχ
Δεν σου έλειπε τίποτα Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Πάρε τα χνάρια μου Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δρόμος δίχως σύνορα Κάψε κάψε Πάρε φωτιά και κάψε με Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Δυο πόρτες έχει η ζωή Κάψτε, Κάψτε την καρδιά μου Πάψε να ρωτάς Φεύγω να ξενιτευτώ
Δυστυχώς Κελί μου κατασκότεινο Πέθανε το πιο καλό παιδί Φίλε μου καλέ
Εγώ είμαι αϊτός Κι αν γελάω είναι ψέμα Πέντε πάνω πέντε κάτω Φύγε κι άσε με
Εγώ θα σε γλιτώσω Κλάψε σήμερα καρδιά μου Πέτρα θα ρίξω πίσω Ψιλοβρέχει
Εγώ καλός γεννήθηκα Κλείστε την Πόρτα της Ζωής Πέτρινα χρόνια
Εγώ με την αξία μου Κοινωνία Ένοχη Πέφτουν της βροχής οι στάλες