Μια Καινούργια Κοινωνία

Στίχοι:  Χρήστος Κολοκοτρώνης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
          

Μια καινούργια κοινωνία θε να χτίσω
κι απ’ τον κόσμο φτώχεια κι άδικο να σβήσω
δίχως δάκρυ δίχως βάσανα και μίση
η ανθρώπινη η πλάση πια να ζήσει

Μια καινούργια κοινωνία
κοινωνία θε να κάνω
της φτωχολογιάς τον πόνο
αχ τον πόνο να γλυκάνω

Όλοι οι άνθρωποι να γίνουμε πια φίλοι
και να ζούμε με χαμόγελα στα χείλη
και τον ήλιο π’ ανατέλλει κάθε μέρα
να τον χαίρεται ο κόσμος πέρα ως πέρα

Μια καινούργια κοινωνία
κοινωνία θε να κάνω
της φτωχολογιάς τον πόνο
αχ τον πόνο να γλυκάνω


Ανάθεμα την τύχη μου

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας

Φυλακή χωρίς αμπάρες και σιδεριές
Μοιάζει το δικό μας σπίτι από τα χτες
Ρημαγμένο προδομένο, όλο καημό
Πού να κάτσω για να κλάψω τον χωρισμό

Ανάθεμα την τύχη μου
Που σ’ έβαλα στο σπίτι μου
Κι από την πρώτη την βραδιά
Σού ’δωσα αγάπη και κλειδιά

Δεν μπορώ δεν την αντέχω την ερημιά
Πιο καλά να το `χε κάψει μια πυρκαϊά
Έφερες μες στην καρδιά μου τον χαλασμό
Πού να κάτσω για να κλάψω τον χωρισμό














Από το δίσκο Γυρισμός


Πάψε να ρωτάς

Στίχοι:  Ατραΐδης
Μουσική: Καζαντζίδης, Βασιλόπουλος
       

Πάψε να ρωτάς, πάψε να ρωτάς
Ό,τι υπήρχε μεταξύ μας
Μην το συζητάς

Άγνωστος για σένα
Πες πως είμαι πια
Και τα περασμένα
Ρίξ’ τα στη φωτιά

Πείσε την καρδιά σου
Να μ’ απαρνηθείς
Κι αν βρεθώ μπροστά σου
Να μη συγκινηθείς

Πάψε να ρωτάς
Η πορεία της αγάπης
Άλλαξε για μας

Πάψε να ρωτάς, πάψε να ρωτάς
Απ’ την ξεχασμένη στάχτη
Φλόγα μη ζητάς

Ποιος από τους δυο μας
Φταίει πιο πολύ
Κι αν το ομολογούμε
Δε μας ωφελεί

Όσο κι αν σου φταίω
Όσο κι αν μου φταις
Θέλημα της μοίρας
Γκρέμισε το χτες













Από το δίσκο Γυρισμός

Λασπωμένα Όνειρα

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας

Σε καλντερίμια σκοτεινά
Που κλαιν τ’ ανεμοβρόχια
Εκεί μου είπαν κατάντησες
Εσύ που δεν νταγιάντησες
Λίγο καιρό τη φτώχεια

Και μου ’ριξες τα όνειρα
Στου δρόμου τα λασπόνερα

Στο τζάκι της αγάπης μας
Σκάλισε πριν να σβήσω
Κι αν βρεις μια σπίθα μόνο μια
Να καίει για μένα στη γωνιά
Πάρε τον δρόμο πίσω













Από το δίσκο Γυρισμός

Θα ξανατραγουδήσω

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης


Ορκίστηκα σ’ ό,τι αγαπώ
Τραγούδι να μην ξαναπώ
Τα χείλη να σφραγίσω
Μα οι πόνοι πού’χω στην καρδιά
Φουντώσανε σαν τη φωτιά
Και πρέπει να τους σβήσω

Και πήρα την απόφαση
Τον όρκο να πατήσω
Τις πίκρες μου τις πίκρες σας
Θα ξανατραγουδήσω
Μαζί σας να δακρύσω

Τις απιστίας ο καημός
Της ξενιτιάς ο στεναγμός
Μας λιώνουν και μας καίνε
Κι όταν με πόνο τραγουδώ
Οι πικραμένοι όπως κι εγώ
Μαζί μου σιγοκλαίνε













Από το δίσκο Γυρισμός

Μαυρομάνικο μαχαίρι

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας


Ένα μαυρομάνικο μαχαίρι,
είναι η αγάπη σου αμάν γιάλα.
Όταν το πετάς και δε με κόβει,
αμολάς το δάκρυ σου.

Δε σε σπούδασαν ωραία
οι δασκάλοι σου
και φοβάμαι θα τα πάρεις
ύπο μάλης σου.

Ένα μαυρομάνικο μαχαίρι,
στην καρδιά μου χάρισες – αμάν γιάλα.
Όμως πού το πας και τι γυρεύεις,
δε μου ξεκαθάρισες.













Από το δίσκο Γυρισμός

Μετάνιωσες

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος

Έφυγες απάνω στο θυμό σου
κι ήταν η φυγή σου θάνατός σου
γιατί ο χρόνος είναι δικαστής
Είχες το θάρρος να μ’ αφήσεις
χωρίς και να με χαιρετίσεις
και τώρα συλλογίσου
μες στην καταστροφή σου
το χέρι μου ζητάς για να πιαστείς

Μετάνιωσες αλλά σ’ έχω ξεχάσει
κι ο πόνος μου κι αυτός έχει περάσει
η πονεμένη μου καρδιά
βρήκε αλλού παρηγοριά
κι αν μετάνιωσες το τρένο το `χεις χάσει

Νόμιζες πως θα σε περιμένω
να με βρεις γυρνώντας νικημένο
και πως θα σου ανοίξω για να μπεις
Μα το φαρμάκι σου που πήρα
μου έδωσε δύναμη και πείρα
και ούτε θα σ’ ανοίξω
και ούτε θα σ’ αγγίξω
και δεν ακούω ό,τι κι αν μου πεις


Κάψε κάψε

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης


Κάψε κάψε, τι θα κάψεις
από μια καρδιά καμένη,
εγώ ξόφλησα για σένα
όλα είναι πια χαμένα,
τώρα τίποτα δε μένει,
κάψε κάψε, τι θα κάψεις
από μια καρδιά καμένη.

Μου `κανες τη νύχτα δάκρυ
και τη μέρα συμφορά,
ακατάλληλη αγάπη,
ακατάλληλη καρδιά.

Κάψε κάψε, τι θα κάψεις
από μια καρδιά καμένη.

Κάψε κάψε τ’ όνειρό μου
και τις μαύρες μου αναμνήσεις,
κι όταν θα χαθεί η σκιά μου
ξέχνα και το όνομά μου,
και μη με ξαναζητήσεις,
κάψε κάψε τ’ όνειρό μου
και τις μαύρες μου αναμνήσεις.

Μου `κανες τη νύχτα δάκρυ
και τη μέρα συμφορά,
ακατάλληλη αγάπη,
ακατάλληλη καρδιά.

Κάψε κάψε, τι θα κάψεις
από μια καρδιά καμένη.


Απ΄ τα ψηλά πατώματα

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Έτος: 1973

Απ’ τα ψηλά πατώματα
και απ’ τα μεγάλα σπίτια
κατρακύλησα στ’ αλήθεια
και έκλαψες από συνήθεια
κι όταν μ’ είδες πεταμένο
με παράτησες σαν ξένο.

Καλά μου τα `λεγαν
όσοι μ’ αγάπαγαν
μα εγώ σε σένα πίστεψα
και τη ζωή μου αχρήστεψα
κι απ’ τα ψηλά πατώματα
βρέθηκα μες στα χώματα.

Για τις αδυναμίες μου
τον εαυτό μου βρίζω
και τον κόσμο που γνωρίζω
αποφεύγω ν’ αντικρίζω
κι ο φτωχότερος του κόσμου
είμαι τώρα και δακρύζω.

Καλά μου τα `λεγαν
όσοι μ’ αγάπαγαν
μα εγώ σε σένα πίστεψα
και τη ζωή μου αχρήστεψα
κι απ’ τα ψηλά πατώματα
βρέθηκα μες στα χώματα.


Τα χείλη σου όσα κι αν πουν

Στίχοι: Σταύρος Κάξος
Μουσική: Μπάμπης Μπακάλης
Έτος: 1963

Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
κι αν με κακολογούν,
όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω,
πάλι θα ξαναπούν,
όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω,
πάλι θα ξαναπούν.

Είπες κουβέντες βαριές
κι όμως εγώ δεν κρατάω κακία,
και σε συγχωρώ,
άλλοι σου ψήνουν το ψάρι στα χείλη
και την πληρώνω εγώ.

Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
κι αν με κακολογούν,
όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω,
πάλι θα ξαναπούν,
όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω,
πάλι θα ξαναπούν.

Ξέρω, δε θες να με δεις
κι όμως. εγώ σ’ αγαπώ κι υποφέρω
όταν δε σε δω,
άλλοι σου ψήνουν το ψάρι στα χείλη
και την πληρώνω εγώ.

Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
κι αν με κακολογούν,
όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω,
πάλι θα ξαναπούν,
όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω,
πάλι θα ξαναπούν.

Όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω,
πάλι θα ξαναπούν.


Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων

Αγάπησα και πόνεσα Δυο πόρτες έχει η ζωή Κλάψε σήμερα καρδιά μου Πικρός καφές
Αγκινάρα με τα αγκάθια Δυστυχώς Κλείστε την Πόρτα της Ζωής Πλήγωσε με όσο θέλεις
Αγριολούλουδο Εγώ είμαι αϊτός Κοινωνία Ένοχη Ποια είσαι εσύ
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Εγώ θα σε γλιτώσω Κόκκινο - Μαύρο Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Αθήνα Εγώ καλός γεννήθηκα Λασπωμένα Όνειρα Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Εγώ με την αξία μου Μάγκα μου περαστικά σου Που είσαι μάνα να με δεις
Ακόμα και στην κόλαση Έι καπετάνιε Μαζί σου πως να ζήσω Πριν το χάραμα
Αλίμονο σ' εμένα Είν' όλα μαύρα Μάνα μου Προσευχή
Αλλοτινές μου εποχές Είσαι η ζωή μου Μαντουμπάλα Σαββατόβραδο
Αμάν Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μάτωσε-Μάτωσε Σαν απόκληρος γυρίζω
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Ένα τραγούδι θλιβερό Μαυρομάνικο μαχαίρι Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Ένας μάγκας στο Βοτανικό Με γέρασε η ξενιτιά Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Αν ρωτάς να σου πω Ένας σκύλος και μια γυναίκα Με έκαψες με κατάστρεψες Σε τούτο το παλιόσπιτο
Ανάθεμα την τύχη μου Έξω απ' άδικο Μεσάνυχτα που να σε βρω Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά Έξω ντέρτια και καημοί Μετάνιωσες Στα βράχια της Πειραϊκής
Ανεμώνα Έπεσα έξω Μια γυναίκα έφυγε Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Ανήμπορος Έχω μια αγάπη Μια γυναίκα πέρασε Σταλαματιά, σταλαματιά
Άνθρωπε άδικε γιατί 'Εψαξα άδικα να βρω Μια Κυριακή στη Φυλακή Στην οδό της τρέλας
Αντιλαλούνε τα βουνά Ζηλεύω τα πουλιά Μια μέρα πριν πεθάνω Στην ψάθα θα πεθάνω
Απ' τα ψηλά πατώματα Ζιγκουάλα Μια παλιά ιστορία Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η αγάπη κι ο παράς Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στο τραπέζι που τα πίνω
Απ' τις παρανομίες μου Η ζωή μου όλη Μονάχος Παραστράτησα Συγχώρεσε με
Από τα πολλά Φαρμάκια Η Θεατρίνα Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Συννεφιασμένη Κυριακή
Απόκληρος της κοινωνίας Η καμπάνα σημαίνει Νόμιζα πως ήταν φίλοι Σχίζονται κάμποι και βουνά
Άπονες εξουσίες Η καρδιά μου ας όψεται Νυχτερίδες κι αράχνες Τα καλά παιδιά
Άπονη Ζωή Η Κοινωνία Ξέρω Νεκρούς Τα μαλλιά τα γκρίζα
Άπονη καρδιά Η πιο μεγάλη αμαρτία Ξεσπά η μπόρα Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πληγωμένη μου καρδιά Ξέχασέ με, ξέχασέ με Τα πονεμένα δειλινά
Απόψε φίλα με Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Ο Γυάλινος Κόσμος Τα ροζιασμένα χέρια μου
Αραπίνες Η χήρα Ο ζωντανός ο χωρισμός Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
Άργησα να σε γνωρίσω Ηλιοβασίλεμα σωστό Ο Καλός καλό δεν έχει Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Ο καψούρης Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Άσε με να ζήσω μοναχός Θα ξανατραγουδήσω Ο μπάρμπα-Γιάννης Την Παρασκευή το βράδυ
Άσπρο πουκάμισο φορώ Θέλω να πεθάνω Ο Χάρος Την πόρτα μη μου κλείνεις
Αυτή η νύχτα μένει Θέλω να πω τον πόνο μου Οι αισθηματίες Το άδικο δεν ευλογείται
Αφήστε με να κλάψω Θεσσαλονίκη μου Οι μισοί καλοί Το ανήλικο
Αχάριστε Κόσμε Θλιμμένο δειλινό Όλα εδώ πληρώνονται Το δικό σου αμάρτημα
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Ίσως αύριο Όποια και να `σαι Το δρομολόι της ζωής
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Καθένας με τον πόνο του Όπου άνθρωπος κακία Το θολωμένο μου μυαλό
Βραδιάζει Και πού Θεός Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το κλάμα της πενιάς
Βράχο βράχο Καινούργιες Συμφορές Όταν βλέπετε να κλαίω Το μεγάλο ψάρι
Βρε άνθρωπε κατήγορε Καλύτερα μια μαχαιριά Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το πέλαγο είναι βαθύ
Βύθισε μου το μαχαίρι Κανείς δεν ήρθε να με δει Πάει κι αυτός Το τελευταίο ραντεβού
Γέρασα πριν την ώρα μου Κάποια μάνα αναστενάζει Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Για δυο μάτια απόψε πίνω Καρδιά πληγωμένη Πάνω στου τοίχου το κάρφι Το ψωμί τη ξενιτιάς
Για μένα αστράφτει και βροντά Κατάδικος για πάντα Παράπονο Τραγουδώ
Για μπάνιο πάω Καταραμένη να 'σαι Παραστράτησα για σένα Υπάρχουν και καλά παιδιά
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Καταραμένο Σάββατο Πάρε τα χνάρια μου Υπάρχω
Δέκα παλικάρια Κατάστρεψες τα νιάτα μου Πάρε φωτιά και κάψε με Φαράχ
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Καταστροφές και Συμφορές Πάψε να ρωτάς Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δεν θέλω το κακό σου Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Πέθανε το πιο καλό παιδί Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Δεν σε πιστεύω Κάψε κάψε Πέντε πάνω πέντε κάτω Φεύγω να ξενιτευτώ
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Κελί μου κατασκότεινο Πέτρα θα ρίξω πίσω Φίλε μου καλέ
Δρόμος δίχως σύνορα Κι αν γελάω είναι ψέμα Πέτρινα χρόνια Φύγε κι άσε με


Πέφτουν της βροχής οι στάλες