Στην Ελλάς του 2000

Στίχοι: Σαράντης Αλιβιζάτος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής


Νεοέλληνες με γεια σας,
τα καινούρια σας τα στέκια
χάρισμά σας.
Δε μου κάνει αυτή η νύχτα
στήνω γλέντι σ’ άλλη πίστα,
μαζί μας Στέλιο ρίχτα.

Για τους φίλους π’ αγαπάω
δυο χαμόγελα χρωστάω
κι απόψε τραγουδάω.
Τ’ άδικο που έχω ζήσει
η αγάπη το `χει σβήσει,
τραγούδι έχει γεννήσει.

Γλυκό νερό στην κόλαση
θα πιούμε εδώ μαζί σου,
εμείς που μεγαλώσαμε
με την αναπνοή σου.

Γλυκό νερό στην κόλαση
κοντά σας παίρνω θέση,
καρδιά μου μη γυρνάς
εκεί που είχες πονέσει.

Στην Ελλάς του δυο χιλιάδες
γίναν όλοι βασιλιάδες,
λαϊκοί τραγουδιστάδες.
Στη δικιά μας κοινωνία
ζούσαμε άλλη αγνωνία,
μην πας στη Γερμανία.

Πες μου τι θα κάνεις τώρα
έτσι που σε καταντήσαν
πατρίδα σερβιτόρα.
Στα σκυλάδικα χορεύεις
μες στη νύχτα ταξιδεύεις
ταυτότητα γυρεύεις.



Καρδιά Παραπονιάρα

Στίχοι: Γιάννης Λελάκης
Μουσική: Απόστολος Χατζηχρήστος


Ποια λύπη σε βαραίνει
βαριά κι αφόρητη
καρδιά παραπονιάρα
κι απαρηγόρητη

Σ’ αυτόν τον ψέυτη κόσμο
τον τόσο άπονο
Καρδιά γιατί να λειώνεις
με το παράπονο

Ποιος σ’ έχει αδικήσει
και σε ξεγέλασε
μίλησε καρδιά μου
και χαμογέλασε














Από το δίσκο Ότι δεν είπα

Γιατί Με Ξύπνησες Πρωί

Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης


Γιατί με ξύπνησες πρωί
μέσα στον ύπνο τον βαρύ
γιατί την πόρτα μου χτυπάς
τι θέλεις τώρα, τι ζητάς
 δε θέλω πια να μ’ αγαπάς

Να με γελάς κουράστηκα
βαριά σε καταράστηκα
απ’ τη ζωή μου πέρασες
με τσάκισες με γέρασες
 με τσάκισες με γέρασες

Στον ύπνο είχα βυθιστεί
και όλα είχαν ξεχαστεί
γιατί την πόρτα μου χτυπάς
πρωί πρωί και με ξυπνάς
δε θέλω πια να μ’ αγαπάς













Από το δίσκο Ότι δεν είπα

Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης


Στίχοι: Πιπίτσα Οικονόμου
Μουσική: Σπύρος Περιστέρης



Ο Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης
έπαψε να ζει ρεμπέτης
θέλει πλούτη και παλάτια
και της Κάρμεν τα δυο μάτια

Επαράτησε τη βάρκα στο λιμάνι
κάτω στο Πασαλιμάνι
τραγουδάει κι όλο πίνει
ταυρομάχος πάει να γίνει

Μα ο άκαρδος ο ταύρος τον σκοτώνει
και στη γη τονε ξαπλώνει
σαν τον βλέπει η Κάρμεν κλαίει
πάει κοντά του και του λέει

Αχ Αντώνη μου, βαρκάρη μου σερέτη
τώρα μένω νέτη σκέτη
μες στον κόσμο η καημένη
χήρα παραπονεμένη













Από το δίσκο Ότι δεν είπα

Η Καρδιά Της Μάνας


Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Στ. Καζαντζίδης & Νάκης Πετρίδης



Για μένανε γέρασες, μανούλα μου,
μπουκιά μπουκιά μ’ ανάθρεψες
κι όλα τα λησμόνησα, αχ! και σε περιφρόνησα,
κι όλα τα λησμόνησα, αχ! και σε περιφρόνησα.

Για μια γυναίκα σου `κλεισα την πόρτα
σου είπα λόγια, μάνα μου, πικρά
κι όταν μ’ άφησε κι εκείνη, ήρθες όπως πρώτα
και μου έδωσες αγάπη και παρηγοριά.

Αχάριστα σου φέρθηκα, μανούλα μου
για μια καρδιά π’ αγάπησα,
μάνα μου πώς μπόρεσες αχ! και μου το συγχώρεσες,
μάνα μου πώς μπόρεσες αχ! και μου το συγχώρεσες.

Για μια γυναίκα σου `κλεισα την πόρτα
σου είπα λόγια, μάνα μου, πικρά
κι όταν μ’ άφησε κι εκείνη, ήρθες όπως πρώτα
και μου έδωσες αγάπη και παρηγοριά.













Από το δίσκο Ότι δεν είπα

Ο Ψαράς

Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Μουσική: Γιώργος Μητσάκης



Γιατί δε με θες κυρά μου
επειδή είμαι ψαράς
κι είμαι λίγο αλανιάρης
σαν ψαράς και σαν βαρκάρης

Και θαρρείς ότι με μένα
δε θα την περνάς καλά

Έχω μια μικρούλα βάρκα
με κουπιά και με πανί
και ψαρεύω κάθε βράδυ
μόνος με το παραγάδι

Και τα ψάρια που θα πιάσω
τα πουλώ στην αγορά

Κι αν ξυπόλητος γυρίζω
μη με βλέπεις και γελάς
τη γυναίκα που θα έχω
ξέρω να την επροσέχω

Και τα κέφια της να κάνω
μην κοιτάς που είμαι ψαράς













Από το δίσκο Ότι δεν είπα

Συγχώρεσε με


Στίχοι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης

Απόψε κέρνα με το πιο γλυκό κρασί
γλυκά στα μάτια, σαν και πρώτα κοίταξέ με
Ξέρω, σε πίκρανα, πολύ μες στην ζωή
μα τελευταία πια φορά, συγχώρεσε με.

Γέμισε μίσος η χρυσή μου η καρδιά
κι η στεναχώρια μου το στήθος μου ματώνει
είναι φριχτό να μένεις μόνος στην ζωή
και να μισείς, εκείνους που δεν είναι μόνοι

Μείνε κοντά μου, για χατήρι στο ζητώ
άλλη γυναίκα δεν αγάπησα ποτέ μου
κι από τα χείλη σου που τόσο λαχταρώ
το τελευταίο μας τραγούδι ξανά πες μου.




Από το δίσκο Ότι δεν είπα


Ήθελα να 'μουνα Πασάς

Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Χρυσίνης


Ήθελα να `μουνα πασάς
ο κόσμος να με τρέμει,
να’ χα στην εξουσία μου
το πιο όμορφο χαρέμι.
Με γυναίκες τις πιο φίνες,
με τουρκάλες κι αραπίνες.

Τον αργιλέ μου να `πινα
μες στον χρυσό οντά μου
η πιο μικρή χανούμισσα
ν’ ανάβει τη φωτιά μου.

Η χανούμ, θέλει δε θέλει
θα χορεύει τσιφτετέλι.
Ε ρε, πασάς που θα `μουνα
με τα τρελά καπρίτσια!

Και για σωματοφυλακή
τριγύρω μου κορίτσια.
Τον καφέ μου μες στον δίσκο
αλά τούρκα να τον βρίσκω.

 


Από το δίσκο Ότι δεν είπα 

Ο Τραγουδιστής

Στίχοι: Μάρω Μπιζάνη
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος

Εγώ είμαι ένας τραγουδιστής
του έρωτα και της ζωής
τραγουδάω για τη φτώχεια για την ξενιτιά
και για τους ερωτευμένους που `χουνε φωτιά

Του λαού τα ντέρτια λέω
κι όταν τραγουδάω κλαίω
γιατί είμαι πονεμένος
και στη φτώχεια γεννημένος

Εγώ είμαι ένας τραγουδιστής
του έρωτα και της ζωής
μ’ αγαπούν οι πονεμένοι που `χουνε ψυχή
κι όλοι οι αδικημένοι μέσα στη ζωή

Του λαού τα ντέρτια λέω
κι όταν τραγουδάω κλαίω
γιατί είμαι πονεμένος
και στη φτώχεια γεννημένος













Από το δίσκο Ότι δεν είπα

Μια Καινούργια Κοινωνία

Στίχοι:  Χρήστος Κολοκοτρώνης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
          

Μια καινούργια κοινωνία θε να χτίσω
κι απ’ τον κόσμο φτώχεια κι άδικο να σβήσω
δίχως δάκρυ δίχως βάσανα και μίση
η ανθρώπινη η πλάση πια να ζήσει

Μια καινούργια κοινωνία
κοινωνία θε να κάνω
της φτωχολογιάς τον πόνο
αχ τον πόνο να γλυκάνω

Όλοι οι άνθρωποι να γίνουμε πια φίλοι
και να ζούμε με χαμόγελα στα χείλη
και τον ήλιο π’ ανατέλλει κάθε μέρα
να τον χαίρεται ο κόσμος πέρα ως πέρα

Μια καινούργια κοινωνία
κοινωνία θε να κάνω
της φτωχολογιάς τον πόνο
αχ τον πόνο να γλυκάνω


Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων

Αγάπησα και πόνεσα Δυστυχώς Κλείστε την Πόρτα της Ζωής Πέτρινα χρόνια
Αγκινάρα με τα αγκάθια Εγώ είμαι αϊτός Κοινωνία Ένοχη Πέφτουν της βροχής οι στάλες
Αγριολούλουδο Εγώ θα σε γλιτώσω Κόκκινο - Μαύρο Πικρός καφές
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Εγώ καλός γεννήθηκα Λασπωμένα Όνειρα Πλήγωσε με όσο θέλεις
Αθήνα Εγώ με την αξία μου Μάγκα μου περαστικά σου Ποια είσαι εσύ
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Έι καπετάνιε Μαζί σου πως να ζήσω Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Ακόμα και στην κόλαση Είν' όλα μαύρα Μάνα μου Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Αλίμονο σ' εμένα Είσαι η ζωή μου Μαντουμπάλα Που είσαι μάνα να με δεις
Αλλοτινές μου εποχές Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μάτωσε-Μάτωσε Πριν το χάραμα
Αμάν Ένα τραγούδι θλιβερό Μαυρομάνικο μαχαίρι Προσευχή
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Ένας μάγκας στο Βοτανικό Με γέρασε η ξενιτιά Σαββατόβραδο
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Ένας σκύλος και μια γυναίκα Με έκαψες με κατάστρεψες Σαν απόκληρος γυρίζω
Αν ρωτάς να σου πω Έξω απ' άδικο Μεσάνυχτα που να σε βρω Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Ανάθεμα την τύχη μου Έξω ντέρτια και καημοί Μετάνιωσες Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά Έπεσα έξω Μια γυναίκα έφυγε Σε τούτο το παλιόσπιτο
Ανεμώνα Έχω μια αγάπη Μια γυναίκα πέρασε Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Ανήμπορος 'Εψαξα άδικα να βρω Μια Καινούργια Κοινωνία Στα βράχια της Πειραϊκής
Άνθρωπε άδικε γιατί Ζηλεύω τα πουλιά Μια Κυριακή στη Φυλακή Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Αντιλαλούνε τα βουνά Ζιγκουάλα Μια μέρα πριν πεθάνω Σταλαματιά, σταλαματιά
Απ' τα ψηλά πατώματα Η αγάπη κι ο παράς Μια παλιά ιστορία Στην οδό της τρέλας
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η ζωή μου όλη Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στην ψάθα θα πεθάνω
Απ' τις παρανομίες μου Η Θεατρίνα Μονάχος Παραστράτησα Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Από τα πολλά Φαρμάκια Η καμπάνα σημαίνει Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Στο τραπέζι που τα πίνω
Απόκληρος της κοινωνίας Η καρδιά μου ας όψεται Νόμιζα πως ήταν φίλοι Συγχώρεσε με
Άπονες εξουσίες Η Καρδιά Της Μάνας Νυχτερίδες κι αράχνες Συννεφιασμένη Κυριακή
Άπονη Ζωή Η Κοινωνία Ξέρω Νεκρούς Σχίζονται κάμποι και βουνά
Άπονη καρδιά Η πιο μεγάλη αμαρτία Ξεσπά η μπόρα Τα καλά παιδιά
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πληγωμένη μου καρδιά Ξέχασέ με, ξέχασέ με Τα μαλλιά τα γκρίζα
Απόψε φίλα με Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Αραπίνες Η χήρα Ο Γυάλινος Κόσμος Τα πονεμένα δειλινά
Άργησα να σε γνωρίσω Ήθελα να 'μουνα Πασάς Ο ζωντανός ο χωρισμός Τα ροζιασμένα χέρια μου
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Ηλιοβασίλεμα σωστό Ο Καλός καλό δεν έχει Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
Άσε με να ζήσω μοναχός Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Ο καψούρης Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Άσπρο πουκάμισο φορώ Θα ξανατραγουδήσω Ο μπάρμπα-Γιάννης Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Αυτή η νύχτα μένει Θέλω να πεθάνω Ο Τραγουδιστής Την Παρασκευή το βράδυ
Αφήστε με να κλάψω Θέλω να πω τον πόνο μου Ο Χάρος Την πόρτα μη μου κλείνεις
Αχάριστε Κόσμε Θεσσαλονίκη μου Ο Ψαράς Το άδικο δεν ευλογείται
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Θλιμμένο δειλινό Οι αισθηματίες Το ανήλικο
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Ίσως αύριο Οι μισοί καλοί Το δικό σου αμάρτημα
Βραδιάζει Καθένας με τον πόνο του Όλα εδώ πληρώνονται Το δρομολόι της ζωής
Βράχο βράχο Και πού Θεός Όποια και να `σαι Το θολωμένο μου μυαλό
Βρε άνθρωπε κατήγορε Καινούργιες Συμφορές Όπου άνθρωπος κακία Το κλάμα της πενιάς
Βύθισε μου το μαχαίρι Καλύτερα μια μαχαιριά Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το μεγάλο ψάρι
Γέρασα πριν την ώρα μου Κανείς δεν ήρθε να με δει Όταν βλέπετε να κλαίω Το πέλαγο είναι βαθύ
Για δυο μάτια απόψε πίνω Κάποια μάνα αναστενάζει Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το τελευταίο ραντεβού
Για μένα αστράφτει και βροντά Καρδιά Παραπονιάρα Πάει κι αυτός Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Για μπάνιο πάω Καρδιά πληγωμένη Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Το ψωμί τη ξενιτιάς
Γιατί Με Ξύπνησες Πρωί Κατάδικος για πάντα Πάνω στου τοίχου το κάρφι Τραγουδώ
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Καταραμένη να 'σαι Παράπονο Υπάρχουν και καλά παιδιά
Δέκα παλικάρια Καταραμένο Σάββατο Παραστράτησα για σένα Υπάρχω
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Κατάστρεψες τα νιάτα μου Πάρε τα χνάρια μου Φαράχ
Δεν θέλω το κακό σου Καταστροφές και Συμφορές Πάρε φωτιά και κάψε με Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δεν σε πιστεύω Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Πάψε να ρωτάς Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Κάψε κάψε Πέθανε το πιο καλό παιδί Φεύγω να ξενιτευτώ
Δρόμος δίχως σύνορα Κελί μου κατασκότεινο Πέντε πάνω πέντε κάτω Φίλε μου καλέ
Δυο πόρτες έχει η ζωή Κι αν γελάω είναι ψέμα Πέτρα θα ρίξω πίσω Φύγε κι άσε με

Κλάψε σήμερα καρδιά μου