Δεν σου έλειπε τίποτα

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης
Έτος: 1968


Θα τα σκίσω τα ρούχα μου,
θα λυγίσω τα σίδερα,
γιατί την αγάπη μας
την πρόδωσες σήμερα.

Θα τα σκίσω τα ρούχα μου
για να δεις την πληγή μου
που μου άνοιξες άπονη
βαθιά στην ψυχή μου.

Όσες μέρες ζω στον κόσμο
τόσες πίκρες έχω πιει
μα την πιο μεγάλη πίκρα
μου την έδωσες εσύ.

Εσύ, εσύ, εσύ...

Δεν σου έλειπε τίποτα
και δεν είχες παράπονα,
όμως αγαπούλα μου
μου φέρθηκες άπονα

Θα τα σκίσω τα ρούχα μου
για να δεις την πληγή μου
που μου άνοιξες άπονη
βαθιά στην ψυχή μου.

Όσες μέρες ζω στον κόσμο
τόσες πίκρες έχω πιει
μα την πιο μεγάλη πίκρα
μου την έδωσες εσύ.

Εσύ, εσύ, εσύ...


Ψιλοβρέχει

Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Μουσική: Γιώργος Μητσάκης
Έτος: 1957


Απόψε άρχισε και ψιλοβρέχει
κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει
κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει.
Στην αγκαλιά του, αχ, ποιος να σ’ έχει
στην αγκαλιά του, αχ, ποιος να σ’ έχει
αυτό το βράδυ που ψιλοβρέχει;

Η νύχτα σκέπασε όλη τη χώρα.
Σε συλλογιέμαι, πού να ’σαι τώρα
σε συλλογιέμαι, που να’ σαι τώρα;
Ποιος σ’ αγκαλιάζει αυτή την ώρα
ποιος σ’ αγκαλιάζει αυτή την ώρα
που ψιλοβρέχει σ’ όλη τη χώρα;

Στο δρόμο δεν περνά διαβάτης άλλος
κι η μοναξιά μου καημός μεγάλος
κι η μοναξιά μου καημός μεγάλος.
Εγώ πονάω, κανένας άλλος.
Αυτό το βράδυ που ψιλοβρέχει
στην αγκαλιά του, αχ, ποιος να σ’ έχει;



Νέοι και γέροι ναυτικοί


Στίχοι: Στέφανος Βαρτάνης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης


Νέοι και γέροι ναυτικοί
της θάλασσας λιοντάρια,
σαν τα θεριά παλεύετε
μες στα βαριά καράβια,
στις μηχανές, στα κύματα,
στις άγκυρες, στ’ αμπάρια.

Στου καθ’ ενός το πρόσωπο
είναι ζωγραφισμένη,
η νοσταλγία κι ο καημός
για την αγαπημένη
και για τη μάνα τη γλυκιά
που πάντα περιμένει.

Θάλασσα, μάγισσα πικρή,
όποιος κοντά σου ζήσει,
δε θα σε αποχωριστεί
όσο κι αν νοσταλγήσει,
κι αν κλάψει για τη μάνα του,
γι’ αγάπη κι αν δακρύσει.

Στου καθ’ ενός το πρόσωπο
είναι ζωγραφισμένη,
η νοσταλγία κι ο καημός
για την αγαπημένη
και για τη μάνα τη γλυκιά
που πάντα περιμένει.






Έχεις άντρα χρυσοχέρη

Στίχοι: Στέφανος Βαρτάνης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
Έτος: 1965

Με ιδρώτα και αξία
και το μέτωπο ψηλά, αχ!
αγωνίζομαι για σένα,
αγαπούλα μου γλυκιά.

Έχεις άντρα χρυσοχέρη
και ποτέ μην φοβηθείς,
στα δυο χέρια του τεχνίτη
σίγουρα να βασιστείς
και αρχόντισσα θα ζεις.

Ο τεχνίτης δε φοβάται,
είν’ τα χέρια του χρυσά, αχ!
στη ζωή δε θα πονέσεις
αγαπούλα μου γλυκιά.

Έχεις άντρα χρυσοχέρη
και ποτέ μην φοβηθείς,
στα δυο χέρια του τεχνίτη
σίγουρα να βασιστείς
και αρχόντισσα θα ζεις.


Σαν τον πουλημένο σκλάβο

Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης

Σαν τον πουλημένο σκλάβο
μέρα, νύχτα στη δουλειά
αγωνίζομαι να θρέψω
τα φτωχά μου τα παιδιά.

Δούλευε, σκλάβε, δούλευε
ως τη στερνή πνοή σου,
αφού γεννήθηκες φτωχός
έτσι θα πάει η ζωή σου.

Πού `ναι η προκοπή που έχω
μες στη μαύρη μου ζωή;
Κι αν δουλεύω σαν τον σκλάβο
δε χορταίνω το ψωμί.

Δούλευε, σκλάβε, δούλευε
ως τη στερνή πνοή σου,
αφού γεννήθηκες φτωχός
έτσι θα πάει η ζωή σου.

Όπου πω τα βάσανά μου
τα μεγάλα και βαριά
με πικραίνουν και μου λένε
ας μην έκανες παιδιά.


Όλα μάταια, όλα ψεύτικα

Στίχοι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Έτος: 1960

Σε τούτον τον παλιοντουνιά
καλό μην περιμένεις.
Εδώ δε σε ρωτά κανείς, άνθρωπε,
αν ζεις ή αν πεθαίνεις.

Γιατί να μην υπάρχει αγάπη και συμπόνια;
Μία κακία μένει στη μάταια ζωή.
Γλεντήστε τα, τα λίγα
τα ψεύτικα μας χρόνια.
Μέσα στη γη θα μπούμε
και πλούσιοι και φτωχοί.

Χάλασε ο κόσμος, χάλασε,
φιλότιμο δεν έχει.
Μόνον η μάνα σ’ αγαπά και σε πονά,
η μάνα σε προσέχει.

Γιατί να μην υπάρχει αγάπη και συμπόνια;
Μία κακία μένει στη μάταια ζωή.
Γλεντήστε τα, τα λίγα
τα ψεύτικα μας χρόνια.
Μέσα στη γη θα μπούμε
και πλούσιοι και φτωχοί.

Και την γυναίκα που αγαπάς
και είν’ ο άνθρωπός σου
κι αυτή στις δύσκολες στιγμές θα σ’ αρνηθεί,
θα φύγει απ’ το πλευρό σου.

Γιατί να μην υπάρχει αγάπη και συμπόνια;
Μία κακία μένει στη μάταια ζωή.


Γεια σου Περαία αθάνατε

Στίχοι: Μιχάλης Γενίτσαρης
Μουσική: Μιχάλης Γενίτσαρης


Πολλά τραγούδια έγραψαν
Περαία μου για σένα
γράφω κι εγώ στη σούρα μου
με τη σειρά μου ένα.

Γεια σου Περαία αθάνατε
της εργατιάς κολόνα
Πασαλιμάνι, Κοκκινιά
Καμίνια, Δραπετσώνα.

Κούπες κρασί αμέτρητες
στην Τρούμπα θα ρουφήξω
και στο Χατζηκυριάκειο
στουπί θα καταλήξω.

Γεια σου Περαία αθάνατε
απόψε κάνω γιούρια
στη Ζέα, στα Λιπάσματα
και στα γνωστά Ταμπούρια.

Γεια σου Περαία αθάνατε
χιλιοτραγουδισμένε
κάνεις καρδιές να χαίρονται
κάνεις καρδιές να κλαίνε.

Χαρές και πίκρες μάς κερνάς
ανάμιχτες, χαρμάνι
το καλώς ήρθες κι έχε γεια
που λένε στο λιμάνι.


Μόνος


Στίχοι: Άγγελος Αξιώτης
Μουσική: Τάκης Σούκας

 Όταν ο άντρας αγαπάει δεν ξεχνάει
και την καρδιά του μια γυναίκα κυβερνάει.
 Εσύ μου λείπεις και με λύγισε ο πόνος
μόνος μου είμαι μόνος.

Να ξαναρθείς σε περιμένω
χωρίς εσένα αργοπεθαίνω
μόνος μου είμαι μόνος.

Όταν ο άντρας αγαπάει δεν ξεχνάει
και την ζωή του η αγάπη κυβερνάει.
Κι αν έχεις φύγει δεν σε σβήνει ούτε ο χρόνος μόνος μου είμαι μόνος.

Να ξαναρθείς σε περιμένω
χωρίς εσένα αργοπεθαίνω
μόνος μου είμαι μόνος.













Από το δίσκο "Ελεύθερος"

Μην Κλαις

Στίχοι: Νίκος Λουκάς
Μουσική: Τάκης Σούκας


Μην κλαις και μη σε τρώει ο καημός
εγώ δε γίνομαι Θεός που τιμωράει,
μην κλαις, είμ’ ένας άνθρωπος απλός
που τον πονάει ο χωρισμός και σ’ αγαπάει.

Σε συγχωρώ γιατί δεν είμ’ ο αναμάρτητος,
γιατί δεν είμαι ο αλάθητος, σε συγχωρώ,
σε συγχωρώ γιατί κοντά μου ξαναγύρισες,
φτάνει συγγνώμη που μου ζήτησες,
σε συγχωρώ, μην κλαις.

Μην κλαις, δε θέλω ν’ απολογηθείς,
εγώ δεν είμαι δικαστής να σε δικάσω,
μην κλαις, δε θέλω τίποτα να πεις,
θέλω στα μάτια να με δεις, να σ’ αγκαλιάσω.

Σε συγχωρώ γιατί δεν είμ’ ο αναμάρτητος,
γιατί δεν είμαι ο αλάθητος, σε συγχωρώ,
σε συγχωρώ γιατί κοντά μου ξαναγύρισες,
φτάνει συγγνώμη που μου ζήτησες,
σε συγχωρώ, μην κλαις.













Από το δίσκο "Ελεύθερος"

Έρχονται χρόνια δύσκολα


Στίχοι: Μάκης Ερημίτης
Μουσική: Μάκης Ερημίτης


Έρχονται χρόνια δύσκολα
γεμάτα καταιγίδες
κι εμείς του κόσμου θύματα
μ’ ατέλειωτα προβλήματα
και λιγοστές ελπίδες.

Έρχονται χρόνια δύσκολα
τα πάντα άνω κάτω,
ο κόσμος είναι ανάστατος
κι εμείς πληγές γεμάτο.

Φονιάδες μονοπώλια
παντού φωτιές ανάβουν,
μας καίνε, μας δικάζουνε
και την ψυχή μας βγάζουνε
και ζωντανούς μας θάβουν.

Ποδοπατούν αλύπητα
τ’ ανθρώπινο το σώμα,
στο άγνωστο βαδίζουμε
κι όνειρα πια δε χτίζουμε,
μας κλείνουνε το στόμα.




Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων

Αγάπησα και πόνεσα Εγώ με την αξία μου Κλείστε την Πόρτα της Ζωής Πέτρα θα ρίξω πίσω
Αγκινάρα με τα αγκάθια Έι καπετάνιε Κοινωνία Ένοχη Πέτρινα χρόνια
Αγριολούλουδο Είν' όλα μαύρα Κόκκινο - Μαύρο Πέφτουν της βροχής οι στάλες
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Είσαι η ζωή μου Κράτα καρδιά Πικρός καφές
Αθήνα Έκανα το δάκρυ μου μελάνι Λασπωμένα Όνειρα Πλήγωσε με όσο θέλεις
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μάγκα μου περαστικά σου Ποια είσαι εσύ
Ακόμα και στην κόλαση Ένα τραγούδι θλιβερό Μαζί σου πως να ζήσω Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Αλίμονο σ' εμένα Ένας μάγκας στο Βοτανικό Μάνα μου Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Αλλοτινές μου εποχές Ένας σκύλος και μια γυναίκα Μαντουμπάλα Που είσαι μάνα να με δεις
Αμάν Έξω απ' άδικο Μάτωσε-Μάτωσε Πριν το χάραμα
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Έξω ντέρτια και καημοί Μαυρομάνικο μαχαίρι Προσευχή
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Έπεσα έξω Με γέρασε η ξενιτιά Σαββατόβραδο
Αν ρωτάς να σου πω Έρχονται χρόνια δύσκολα Με έκαψες με κατάστρεψες Σαν απόκληρος γυρίζω
Ανάθεμα την τύχη μου Έφυγες μ΄ έναν άλλονε Μεσάνυχτα που να σε βρω Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά Έχεις άντρα χρυσοχέρη Μετάνιωσες Σαν τον πουλημένο σκλάβο
Ανεμώνα Έχω μια αγάπη Μην Κλαις Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Ανήμπορος 'Εψαξα άδικα να βρω Μια γυναίκα έφυγε Σε τούτο το παλιόσπιτο
Άνθρωπε άδικε γιατί Ζηλεύω τα πουλιά Μια γυναίκα πέρασε Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Αντιλαλούνε τα βουνά Ζιγκουάλα Μια Καινούργια Κοινωνία Στα βράχια της Πειραϊκής
Απ' τα ψηλά πατώματα Η αγάπη κι ο παράς Μια Κυριακή στη Φυλακή Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η ζωή μου όλη Μια μέρα πριν πεθάνω Σταλαματιά, σταλαματιά
Απ' τις παρανομίες μου Η Θεατρίνα Μια παλιά ιστορία Στην Ελλάς του 2000
Από τα πολλά Φαρμάκια Η καμπάνα σημαίνει Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στην οδό της τρέλας
Απόκληρος της κοινωνίας Η καρδιά μου ας όψεται Μονάχος Παραστράτησα Στην ψάθα θα πεθάνω
Άπονες εξουσίες Η Καρδιά Της Μάνας Μόνος Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Άπονη Ζωή Η Κοινωνία Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Στο σταυροδρόμι του χωρισμού
Άπονη καρδιά Η νοσταλγία Να περπατήσουμε μαζί Στο τραπέζι που τα πίνω
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πιο μεγάλη αμαρτία Νέοι και γέροι ναυτικοί Συγχώρεσε με
Απόψε φίλα με Η πληγωμένη μου καρδιά Νόμιζα πως ήταν φίλοι Συννεφιασμένη Κυριακή
Αραπίνες Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Νυχτερίδες κι αράχνες Σχίζονται κάμποι και βουνά
Άργησα να σε γνωρίσω Η Στεναχώρια μου Ξεκινήσαμε με όνειρα χρυσά Τα καλά παιδιά
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Η χήρα Ξέρω Νεκρούς Τα μαλλιά τα γκρίζα
Άσε με να ζήσω μοναχός Ήθελα να 'μουνα Πασάς Ξεσπά η μπόρα Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Άσπρο πουκάμισο φορώ Ηλιοβασίλεμα σωστό Ξέχασέ με, ξέχασέ με Τα παλάτια της αγάπης
Αυτή η νύχτα μένει Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης Τα πονεμένα δειλινά
Αφήστε με να κλάψω Θα ξανατραγουδήσω Ο Γυάλινος Κόσμος Τα ροζιασμένα χέρια μου
Αχάριστε Κόσμε Θα Φύγω Μακρυά Σου Ο ζωντανός ο χωρισμός Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Θέλω να πεθάνω Ο Καλός καλό δεν έχει Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Θέλω να πω τον πόνο μου Ο καψούρης Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Βραδιάζει Θεσσαλονίκη μου Ο μπάρμπα-Γιάννης Την Παρασκευή το βράδυ
Βράχο βράχο Θλιμμένο δειλινό Ο Τραγουδιστής Την πόρτα μη μου κλείνεις
Βρε άνθρωπε κατήγορε Ίσως αύριο Ο Χάρος Τι θέλεις από μένανε
Βύθισε μου το μαχαίρι Καθένας με τον πόνο του Ο Ψαράς Το άδικο δεν ευλογείται
Γεια σου Περαία αθάνατε Και οι άντρες κλαίνε Οι αισθηματίες Το ανήλικο
Γέρασα πριν την ώρα μου Και πού Θεός Οι μισοί καλοί Το δικό σου αμάρτημα
Για δυο μάτια απόψε πίνω Καινούργιες Συμφορές Όλα εδώ πληρώνονται Το δρομολόι της ζωής
Για μένα αστράφτει και βροντά Καλύτερα μια μαχαιριά Όλα μάταια, όλα ψεύτικα Το θολωμένο μου μυαλό
Για μπάνιο πάω Κανείς δεν ήρθε να με δει Όποια και να `σαι Το κλάμα της πενιάς
Γιατί Με Ξύπνησες Πρωί Κάποια μάνα αναστενάζει Όπου άνθρωπος κακία Το μεγάλο ψάρι
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Καρδιά Παραπονιάρα Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το πέλαγο είναι βαθύ
Δέκα παλικάρια Καρδιά πληγωμένη Όταν βλέπετε να κλαίω Το τελευταίο ραντεβού
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Κατάδικος για πάντα Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Δεν θέλω το κακό σου Καταραμένη να 'σαι Πάει κι αυτός Το ψωμί τη ξενιτιάς
Δεν σε πιστεύω Καταραμένο Σάββατο Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Τραγουδώ
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Κατάστρεψες τα νιάτα μου Πάνω στου τοίχου το κάρφι Υπάρχουν και καλά παιδιά
Δεν σου έλειπε τίποτα Καταστροφές και Συμφορές Παράπονο Υπάρχω
Δρόμος δίχως σύνορα Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Παραστράτησα για σένα Φαράχ
Δυο πόρτες έχει η ζωή Κάψε κάψε Πάρε τα χνάρια μου Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δυστυχώς Κάψτε, Κάψτε την καρδιά μου Πάρε φωτιά και κάψε με Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Εγώ είμαι αϊτός Κελί μου κατασκότεινο Πάψε να ρωτάς Φεύγω να ξενιτευτώ
Εγώ θα σε γλιτώσω Κι αν γελάω είναι ψέμα Πέθανε το πιο καλό παιδί Φίλε μου καλέ
Εγώ καλός γεννήθηκα Κλάψε σήμερα καρδιά μου Πέντε πάνω πέντε κάτω Φύγε κι άσε με



Ψιλοβρέχει