Και οι άντρες κλαίνε

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης

Σαν πληγωμένος αετός,
στην κάμαρά μας μπήκα
κι ούτε ανάσα, ούτε φως,
ούτε αγκαλιά δεν βρήκα

Κι όπως σκεφτόμουνα
πως άλλος σ' αγκαλιάζει
το πρώτο δάκρυ μου
κατάλαβα να στάζει

Όσοι δεν πόνεσαν,
ασ' τους να λένε
Κι όμως κυρία μου
κι οι άνδρες κλαίνε.

Με τσακισμένα τα φτερά
έπιασα το ποτήρι
μα του χαμού σου η συμφορά
με είχε παρασύρει.

Κι όσο σκεφτόμουνα
πως είσαι μακρυά μου
ποτάμια τρέχανε
θολά τα δάκρυά μου.

Όσοι δεν πόνεσαν,
ασ' τους να λένε
Κι όμως κυρία μου
κι οι άνδρες κλαίνε.









Να περπατήσουμε μαζί

Στίχοι: Τάκης Παναγόπουλος
Μουσική: Τάκης Παναγόπουλος


Χρόνια και χρόνια μοναχός
Στην ερημιά του δρόμου
Σέρνω τα βήματα βαριά
Σέρνω τα βήματα βαριά.

Χρόνια και χρόνια πλάι μου
Σε βλέπω στ’ όνειρό μου
Ελπίδα και παρηγοριά
Ελπίδα και παρηγοριά.

Στον δρόμο τον μεγάλο
Ο ένας πλάι στον άλλο
Ο ένας πλάι στον άλλο
Στον δρόμο τον μεγάλο
Μονάχοι μας οι δυο
Μονάχοι μας οι δυο.

Σε τούτη την παλιοζωή
Σε τούτη την παλιοζωή
Σε τούτη την παλιοζωή
Να περπατήσουμε μαζί
Να περπατήσουμε μαζί
Να περπατήσουμε μαζί.

Πόσες φορές ξενύχτησα
Στον δρόμο, στα σκαλιά σου
Κι ήταν το σπίτι σου κλειστό
Κι ήταν το σπίτι σου κλειστό.

Πόσες φορές σου ζήτησα
Μέσα στην αγκαλιά σου
Λιγάκι να ξεκουραστώ
Λιγάκι να ξεκουραστώ.

Στον δρόμο τον μεγάλο
Ο ένας πλάι στον άλλο
Ο ένας πλάι στον άλλο
Στον δρόμο τον μεγάλο
Μονάχοι μας οι δυο
Μονάχοι μας οι δυο.

Σε τούτη την παλιοζωή
Σε τούτη την παλιοζωή
Σε τούτη την παλιοζωή
Να περπατήσουμε μαζί
Να περπατήσουμε μαζί
Να περπατήσουμε μαζί.













Από το δίσκο "Η στεναχώρια μου"

Η νοσταλγία

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης


Σαν ηφαίστειο που βγάζει
Λάβα και φωτιά
Η καρδιά μου αναστενάζει
Μες στην ξενιτειά.

Όταν σκέπτομαι με πόνο
Τους καλούς γονείς
Την αγάπη μου, τους φίλους
Και τους συγγενείς.

Σαν ηφαίστειο που βγάζει
Λάβα και φωτιά
Η καρδιά μου αναστενάζει
Από σας μακριά.

Στείλτε όλοι την ευχή σας
Γρήγορα να `ρθώ
Πριν με λιώσει η νοσταλγία
Πριν να μαραθώ.

Κάθε μέρα, κάθε ώρα
Κάθε μου στιγμή
Είναι πόνος, είναι δάκρυ
Μες στην ξένη γη.

Σαν ηφαίστειο που βγάζει
Λάβα και φωτιά
Η καρδιά μου αναστενάζει
Από σας μακριά.














Από το δίσκο "Η στεναχώρια μου"



Έκανα το δάκρυ μου μελάνι

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης


Έκανα το δάκρυ μου μελάνι
Και χαρτί τη δόλια μου καρδιά
Να σου γράψω αγάπη μου πως φτάνει
Φτάνει πια να ζούμε μακριά.

Κι αν είχες κάνει κάποιο σφάλμα
Σε συγχωρώ μ’ αυτό το γράμμα.

Σε συγχώρεσα, γύρισε
Την καρδιά μου τη λύγισε
Κάποιος φίλος που σε είδε να κλαις
Σε συγχώρεσα, γύρισε
Πέτρα ήταν και κύλησε
Ένα λάθος που έκανες χθες.

Κι αν πονώ αγάπη μου ακόμη
Να σε τιμωρήσω δεν μπορώ
Τώρα που σου δίνω όμως συγγνώμη
Με τον τρόπο μου σε τιμωρώ.

Πόνους και τύψεις όταν νιώσεις
Θα κλάψεις και θα μετανιώσεις.

Σε συγχώρεσα, γύρισε
Την καρδιά μου τη λύγισε
Κάποιος φίλος που σε είδε να κλαις
Σε συγχώρεσα, γύρισε
Πέτρα ήταν και κύλησε
Ένα λάθος που έκανες χθες.













Από το δίσκο "Η στεναχώρια μου"


Στο σταυροδρόμι του χωρισμού

Στίχοι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Στέφανος Βαρτάνης


Στο σταυροδρόμι που θάψαμε
Τη μεγάλη αγάπη μας
Και μια ιστορία
Πέρασα χτες και δάκρυσα
Χαμένη μου λατρεία.

Μια προσευχή τα χείλη μου θα πουν
Αγαπημένη μου με πόνο σε ζητούν
Πού να `σαι, πού να `σαι, πού να `σαι
Γλυκιά μου χαρά, γύρνα ξανά
Σε φωνάζει η καρδιά.

Στο σταυροδρόμι του χωρισμού
Θα φυτέψω μια μυρτιά
Να θυμάμαι εσένα
Κι όταν περνώ να τη φιλώ
Σαν να φιλώ εσένα.

Μια προσευχή τα χείλη μου θα πουν
Αγαπημένη μου με πόνο σε ζητούν
Πού να `σαι, πού να `σαι, πού να `σαι
Γλυκιά μου χαρά, γύρνα ξανά
Σε φωνάζει η καρδιά.













Από το δίσκο "Η στεναχώρια μου"

Τα παλάτια της αγάπης

Στίχοι: Ευάγγελος Ατραΐδης & Παύλος Ζεμανίδης
Μουσική: Γιάννης Βασιλόπουλος


Θέλω κάπου να μιλήσω, να με νιώσουν
Μα φοβάμαι πιο πολύ μη με πληγώσουν
Ποιος έχει δυνατή καρδιά
Που δεν την πιάνει πόνος
Να μοιραστεί τις πίκρες μου
Να μην τις έχω μόνος.

Όσοι είναι οι καημοί μου
Είναι τ’ άστρα τ’ ουρανού
Μα δεν νοιάζεται κανένας
Για τον πόνο τ’ αλλουνού.

Τα παλάτια της αγάπης που `χα χτίσει
Απ’ της μοίρας τον βοριά έχουν γκρεμίσει
Καράβι είμαι χάρτινο
Στου πόνου την πλημμύρα
Κι αναρωτιέμαι, άραγε
Πού θα με βγάλει η μοίρα.

Όσοι είναι οι καημοί μου
Είναι τ’ άστρα τ’ ουρανού
Μα δεν νοιάζεται κανένας
Για τον πόνο τ’ αλλουνού.













Από το δίσκο "Η στεναχώρια μου"

Θα Φύγω Μακρυά Σου

Στίχοι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης

Το τραγούδι περιλαμβάνεται στο δίσκο του Στέλιου "Ότι δεν είπα" και ερμηνεύει η Κατερίνα Στανίση.

Στην αγκαλιά σου σφίξε με,
στην αγκαλιά σου σφίξε με,
αγάπη μου μεγάλη,
ποιος ξέρει πότε στη ζωή,
θα ιδωθούμε πάλι,
ποιος ξέρει πότε στη ζωή,
θα ιδωθούμε πάλι.

Για τελευταία πια φορά,
για τελευταία πια φορά,
κέρνα με τα φιλιά σου,
σε λίγο θα χωρίσουμε,
θα φύγω μακριά σου,
σε λίγο θα χωρίσουμε,
θα φύγω μακριά σου.

Με την ελπίδα στην καρδιά,
με την ελπίδα στην καρδιά,
το "έχε γεια" ας πούμε,
κι αν είναι θέλημα Θεού
θα ξανανταμωθούμε,
κι αν είναι θέλημα Θεού
θα ξανανταμωθούμε.

Κι αν είναι θέλημα Θεού
θα ξανανταμωθούμε.













Από το δίσκο "Ότι δεν είπα"

Η Στεναχώρια μου

Στίχοι: Στέφανος Βαρτάνης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης


Η στεναχώρια μου δεν είναι φωτιά
η στεναχώρια μου δεν είναι φωτιά
να πιω νερό να σβήσει
να πιω νερό να σβήσει.

Είναι μαράζι ο χωρισμός
είναι ένας πόνος και σπαραγμός.

Ότι εγώ αγάπησα
η μοίρα μου το παίρνει
να μη γελούν τα χείλη μου
κι ο πόνος να με δέρνει.

Η στεναχώρια μου με πλήγωσε
η στεναχώρια μου με πλήγωσε
άσπρισάν τα μαλλιά μου
άσπρισάν τα μαλλιά μου

Απ’ τη δική σου την απονιά
πληγές γεμάτη είν’ η καρδιά.

Ότι εγώ αγάπησα
η μοίρα μου το παίρνει
να μη γελούν τα χείλη μου
κι ο πόνος να με δέρνει.













 Από το δίσκο "Η στεναχώρια μου"

Στην Ελλάς του 2000

Στίχοι: Σαράντης Αλιβιζάτος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής


Νεοέλληνες με γεια σας,
τα καινούρια σας τα στέκια
χάρισμά σας.
Δε μου κάνει αυτή η νύχτα
στήνω γλέντι σ’ άλλη πίστα,
μαζί μας Στέλιο ρίχτα.

Για τους φίλους π’ αγαπάω
δυο χαμόγελα χρωστάω
κι απόψε τραγουδάω.
Τ’ άδικο που έχω ζήσει
η αγάπη το `χει σβήσει,
τραγούδι έχει γεννήσει.

Γλυκό νερό στην κόλαση
θα πιούμε εδώ μαζί σου,
εμείς που μεγαλώσαμε
με την αναπνοή σου.

Γλυκό νερό στην κόλαση
κοντά σας παίρνω θέση,
καρδιά μου μη γυρνάς
εκεί που είχες πονέσει.

Στην Ελλάς του δυο χιλιάδες
γίναν όλοι βασιλιάδες,
λαϊκοί τραγουδιστάδες.
Στη δικιά μας κοινωνία
ζούσαμε άλλη αγνωνία,
μην πας στη Γερμανία.

Πες μου τι θα κάνεις τώρα
έτσι που σε καταντήσαν
πατρίδα σερβιτόρα.
Στα σκυλάδικα χορεύεις
μες στη νύχτα ταξιδεύεις
ταυτότητα γυρεύεις.



Καρδιά Παραπονιάρα

Στίχοι: Γιάννης Λελάκης
Μουσική: Απόστολος Χατζηχρήστος


Ποια λύπη σε βαραίνει
βαριά κι αφόρητη
καρδιά παραπονιάρα
κι απαρηγόρητη

Σ’ αυτόν τον ψέυτη κόσμο
τον τόσο άπονο
Καρδιά γιατί να λειώνεις
με το παράπονο

Ποιος σ’ έχει αδικήσει
και σε ξεγέλασε
μίλησε καρδιά μου
και χαμογέλασε














Από το δίσκο "Ότι δεν είπα"

Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων

Αγάπησα και πόνεσα Εγώ είμαι αϊτός Κι αν γελάω είναι ψέμα Πέτρινα χρόνια
Αγκινάρα με τα αγκάθια Εγώ θα σε γλιτώσω Κλάψε σήμερα καρδιά μου Πέφτουν της βροχής οι στάλες
Αγριολούλουδο Εγώ καλός γεννήθηκα Κλείστε την Πόρτα της Ζωής Πικρός καφές
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Εγώ με την αξία μου Κοινωνία Ένοχη Πλήγωσε με όσο θέλεις
Αθήνα Έι καπετάνιε Κόκκινο - Μαύρο Ποια είσαι εσύ
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Είν' όλα μαύρα Λασπωμένα Όνειρα Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Ακόμα και στην κόλαση Είσαι η ζωή μου Μάγκα μου περαστικά σου Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Αλίμονο σ' εμένα Έκανα το δάκρυ μου μελάνι Μαζί σου πως να ζήσω Που είσαι μάνα να με δεις
Αλλοτινές μου εποχές Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μάνα μου Πριν το χάραμα
Αμάν Ένα τραγούδι θλιβερό Μαντουμπάλα Προσευχή
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Ένας μάγκας στο Βοτανικό Μάτωσε-Μάτωσε Σαββατόβραδο
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Ένας σκύλος και μια γυναίκα Μαυρομάνικο μαχαίρι Σαν απόκληρος γυρίζω
Αν ρωτάς να σου πω Έξω απ' άδικο Με γέρασε η ξενιτιά Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Ανάθεμα την τύχη μου Έξω ντέρτια και καημοί Με έκαψες με κατάστρεψες Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά Έπεσα έξω Μεσάνυχτα που να σε βρω Σε τούτο το παλιόσπιτο
Ανεμώνα Έχω μια αγάπη Μετάνιωσες Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Ανήμπορος 'Εψαξα άδικα να βρω Μια γυναίκα έφυγε Στα βράχια της Πειραϊκής
Άνθρωπε άδικε γιατί Ζηλεύω τα πουλιά Μια γυναίκα πέρασε Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Αντιλαλούνε τα βουνά Ζιγκουάλα Μια Καινούργια Κοινωνία Σταλαματιά, σταλαματιά
Απ' τα ψηλά πατώματα Η αγάπη κι ο παράς Μια Κυριακή στη Φυλακή Στην Ελλάς του 2000
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η ζωή μου όλη Μια μέρα πριν πεθάνω Στην οδό της τρέλας
Απ' τις παρανομίες μου Η Θεατρίνα Μια παλιά ιστορία Στην ψάθα θα πεθάνω
Από τα πολλά Φαρμάκια Η καμπάνα σημαίνει Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Απόκληρος της κοινωνίας Η καρδιά μου ας όψεται Μονάχος Παραστράτησα Στο σταυροδρόμι του χωρισμού
Άπονες εξουσίες Η Καρδιά Της Μάνας Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Στο τραπέζι που τα πίνω
Άπονη Ζωή Η Κοινωνία Να περπατήσουμε μαζί Συγχώρεσε με
Άπονη καρδιά Η νοσταλγία Νόμιζα πως ήταν φίλοι Συννεφιασμένη Κυριακή
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πιο μεγάλη αμαρτία Νυχτερίδες κι αράχνες Σχίζονται κάμποι και βουνά
Απόψε φίλα με Η πληγωμένη μου καρδιά Ξέρω Νεκρούς Τα καλά παιδιά
Αραπίνες Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Ξεσπά η μπόρα Τα μαλλιά τα γκρίζα
Άργησα να σε γνωρίσω Η Στεναχώρια μου Ξέχασέ με, ξέχασέ με Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Η χήρα Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης Τα παλάτια της αγάπης
Άσε με να ζήσω μοναχός Ήθελα να 'μουνα Πασάς Ο Γυάλινος Κόσμος Τα πονεμένα δειλινά
Άσπρο πουκάμισο φορώ Ηλιοβασίλεμα σωστό Ο ζωντανός ο χωρισμός Τα ροζιασμένα χέρια μου
Αυτή η νύχτα μένει Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Ο Καλός καλό δεν έχει Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
Αφήστε με να κλάψω Θα ξανατραγουδήσω Ο καψούρης Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Αχάριστε Κόσμε Θα Φύγω Μακρυά Σου Ο μπάρμπα-Γιάννης Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Θέλω να πεθάνω Ο Τραγουδιστής Την Παρασκευή το βράδυ
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Θέλω να πω τον πόνο μου Ο Χάρος Την πόρτα μη μου κλείνεις
Βραδιάζει Θεσσαλονίκη μου Ο Ψαράς Το άδικο δεν ευλογείται
Βράχο βράχο Θλιμμένο δειλινό Οι αισθηματίες Το ανήλικο
Βρε άνθρωπε κατήγορε Ίσως αύριο Οι μισοί καλοί Το δικό σου αμάρτημα
Βύθισε μου το μαχαίρι Καθένας με τον πόνο του Όλα εδώ πληρώνονται Το δρομολόι της ζωής
Γέρασα πριν την ώρα μου Και οι άντρες κλαίνε Όποια και να `σαι Το θολωμένο μου μυαλό
Για δυο μάτια απόψε πίνω Και πού Θεός Όπου άνθρωπος κακία Το κλάμα της πενιάς
Για μένα αστράφτει και βροντά Καινούργιες Συμφορές Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το μεγάλο ψάρι
Για μπάνιο πάω Καλύτερα μια μαχαιριά Όταν βλέπετε να κλαίω Το πέλαγο είναι βαθύ
Γιατί Με Ξύπνησες Πρωί Κανείς δεν ήρθε να με δει Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το τελευταίο ραντεβού
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Κάποια μάνα αναστενάζει Πάει κι αυτός Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Δέκα παλικάρια Καρδιά Παραπονιάρα Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Το ψωμί τη ξενιτιάς
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Καρδιά πληγωμένη Πάνω στου τοίχου το κάρφι Τραγουδώ
Δεν θέλω το κακό σου Κατάδικος για πάντα Παράπονο Υπάρχουν και καλά παιδιά
Δεν σε πιστεύω Καταραμένη να 'σαι Παραστράτησα για σένα Υπάρχω
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Καταραμένο Σάββατο Πάρε τα χνάρια μου Φαράχ
Δρόμος δίχως σύνορα Κατάστρεψες τα νιάτα μου Πάρε φωτιά και κάψε με Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δυο πόρτες έχει η ζωή Καταστροφές και Συμφορές Πάψε να ρωτάς Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Δυστυχώς Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Πέθανε το πιο καλό παιδί Φεύγω να ξενιτευτώ

Κάψε κάψε Πέντε πάνω πέντε κάτω Φίλε μου καλέ

Κελί μου κατασκότεινο Πέτρα θα ρίξω πίσω Φύγε κι άσε με