Σαββατόβραδο


Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης


Μοσχοβολούν οι γειτονιές
βασιλικό κι ασβέστη,
παίζουν τον έρωτα κρυφά
στις μάντρες τα παιδιά.

Σαββάτο βράδυ μου έμορφο
ίδιο Χριστός Ανέστη,
ένα τραγούδι του Τσιτσάνη
κλαίει κάπου μακριά.

Πάει κι απόψε τ’ όμορφο
τ’ όμορφο τ’ απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να `ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος να `ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.

Οι άντρες σχολάν’ απ’ τη δουλειά
και το βαρύ καημό τους
να θάψουν κατεβαίνουνε
στο υπόγειο καπηλειό.

Και το φεγγάρι ντύνει, λες,
με τ’ άσπρο νυφικό του
τις κοπελιές που πλένονται
στο φτωχοπλυσταριό.

Πάει κι απόψε τ’ όμορφο
τ’ όμορφο τ’ απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να `ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος να `ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.


1 σχόλιο:

  1. Πολλοί αδικούν τον Στέλιο, κάνοντας συγκρίσεις με τον Μπιθικώτση και ότι ο δεύτερος ερμήνευσε και υπηρέτησε το έντεχνο τραγούδι με ανεπανάληπτο τρόπο. Το Σαββατόβραδο όπως και όλες οι ερμηνείες του Στέλιου στην "Πολιτεία" του Θεοδωράκη αποδεικνύουν το αντίθετο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή


Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων

Αγάπησα και πόνεσα Εγώ με την αξία μου Κλείστε την Πόρτα της Ζωής Πέτρα θα ρίξω πίσω
Αγκινάρα με τα αγκάθια Έι καπετάνιε Κοινωνία Ένοχη Πέτρινα χρόνια
Αγριολούλουδο Είν' όλα μαύρα Κόκκινο - Μαύρο Πέφτουν της βροχής οι στάλες
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Είσαι η ζωή μου Κράτα καρδιά Πικρός καφές
Αθήνα Έκανα το δάκρυ μου μελάνι Λασπωμένα Όνειρα Πλήγωσε με όσο θέλεις
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μάγκα μου περαστικά σου Ποια είσαι εσύ
Ακόμα και στην κόλαση Ένα τραγούδι θλιβερό Μαζί σου πως να ζήσω Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Αλίμονο σ' εμένα Ένας μάγκας στο Βοτανικό Μάνα μου Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Αλλοτινές μου εποχές Ένας σκύλος και μια γυναίκα Μαντουμπάλα Που είσαι μάνα να με δεις
Αμάν Έξω απ' άδικο Μάτωσε-Μάτωσε Πριν το χάραμα
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Έξω ντέρτια και καημοί Μαυρομάνικο μαχαίρι Προσευχή
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Έπεσα έξω Με γέρασε η ξενιτιά Σαββατόβραδο
Αν ρωτάς να σου πω Έρχονται χρόνια δύσκολα Με έκαψες με κατάστρεψες Σαν απόκληρος γυρίζω
Ανάθεμα την τύχη μου Έφυγες μ΄ έναν άλλονε Μεσάνυχτα που να σε βρω Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά Έχεις άντρα χρυσοχέρη Μετάνιωσες Σαν τον πουλημένο σκλάβο
Ανεμώνα Έχω μια αγάπη Μην Κλαις Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Ανήμπορος 'Εψαξα άδικα να βρω Μια γυναίκα έφυγε Σε τούτο το παλιόσπιτο
Άνθρωπε άδικε γιατί Ζηλεύω τα πουλιά Μια γυναίκα πέρασε Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Αντιλαλούνε τα βουνά Ζιγκουάλα Μια Καινούργια Κοινωνία Στα βράχια της Πειραϊκής
Απ' τα ψηλά πατώματα Η αγάπη κι ο παράς Μια Κυριακή στη Φυλακή Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η ζωή μου όλη Μια μέρα πριν πεθάνω Σταλαματιά, σταλαματιά
Απ' τις παρανομίες μου Η Θεατρίνα Μια παλιά ιστορία Στην Ελλάς του 2000
Από τα πολλά Φαρμάκια Η καμπάνα σημαίνει Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στην οδό της τρέλας
Απόκληρος της κοινωνίας Η καρδιά μου ας όψεται Μονάχος Παραστράτησα Στην ψάθα θα πεθάνω
Άπονες εξουσίες Η Καρδιά Της Μάνας Μόνος Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Άπονη Ζωή Η Κοινωνία Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Στο σταυροδρόμι του χωρισμού
Άπονη καρδιά Η νοσταλγία Να περπατήσουμε μαζί Στο τραπέζι που τα πίνω
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πιο μεγάλη αμαρτία Νέοι και γέροι ναυτικοί Συγχώρεσε με
Απόψε φίλα με Η πληγωμένη μου καρδιά Νόμιζα πως ήταν φίλοι Συννεφιασμένη Κυριακή
Αραπίνες Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Νυχτερίδες κι αράχνες Σχίζονται κάμποι και βουνά
Άργησα να σε γνωρίσω Η Στεναχώρια μου Ξεκινήσαμε με όνειρα χρυσά Τα καλά παιδιά
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Η χήρα Ξέρω Νεκρούς Τα μαλλιά τα γκρίζα
Άσε με να ζήσω μοναχός Ήθελα να 'μουνα Πασάς Ξεσπά η μπόρα Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Άσπρο πουκάμισο φορώ Ηλιοβασίλεμα σωστό Ξέχασέ με, ξέχασέ με Τα παλάτια της αγάπης
Αυτή η νύχτα μένει Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης Τα πονεμένα δειλινά
Αφήστε με να κλάψω Θα ξανατραγουδήσω Ο Γυάλινος Κόσμος Τα ροζιασμένα χέρια μου
Αχάριστε Κόσμε Θα Φύγω Μακρυά Σου Ο ζωντανός ο χωρισμός Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Θέλω να πεθάνω Ο Καλός καλό δεν έχει Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Θέλω να πω τον πόνο μου Ο καψούρης Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Βραδιάζει Θεσσαλονίκη μου Ο μπάρμπα-Γιάννης Την Παρασκευή το βράδυ
Βράχο βράχο Θλιμμένο δειλινό Ο Τραγουδιστής Την πόρτα μη μου κλείνεις
Βρε άνθρωπε κατήγορε Ίσως αύριο Ο Χάρος Τι θέλεις από μένανε
Βύθισε μου το μαχαίρι Καθένας με τον πόνο του Ο Ψαράς Το άδικο δεν ευλογείται
Γεια σου Περαία αθάνατε Και οι άντρες κλαίνε Οι αισθηματίες Το ανήλικο
Γέρασα πριν την ώρα μου Και πού Θεός Οι μισοί καλοί Το δικό σου αμάρτημα
Για δυο μάτια απόψε πίνω Καινούργιες Συμφορές Όλα εδώ πληρώνονται Το δρομολόι της ζωής
Για μένα αστράφτει και βροντά Καλύτερα μια μαχαιριά Όλα μάταια, όλα ψεύτικα Το θολωμένο μου μυαλό
Για μπάνιο πάω Κανείς δεν ήρθε να με δει Όποια και να `σαι Το κλάμα της πενιάς
Γιατί Με Ξύπνησες Πρωί Κάποια μάνα αναστενάζει Όπου άνθρωπος κακία Το μεγάλο ψάρι
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Καρδιά Παραπονιάρα Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το πέλαγο είναι βαθύ
Δέκα παλικάρια Καρδιά πληγωμένη Όταν βλέπετε να κλαίω Το τελευταίο ραντεβού
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Κατάδικος για πάντα Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Δεν θέλω το κακό σου Καταραμένη να 'σαι Πάει κι αυτός Το ψωμί τη ξενιτιάς
Δεν σε πιστεύω Καταραμένο Σάββατο Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Τραγουδώ
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Κατάστρεψες τα νιάτα μου Πάνω στου τοίχου το κάρφι Υπάρχουν και καλά παιδιά
Δεν σου έλειπε τίποτα Καταστροφές και Συμφορές Παράπονο Υπάρχω
Δρόμος δίχως σύνορα Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Παραστράτησα για σένα Φαράχ
Δυο πόρτες έχει η ζωή Κάψε κάψε Πάρε τα χνάρια μου Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δυστυχώς Κάψτε, Κάψτε την καρδιά μου Πάρε φωτιά και κάψε με Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Εγώ είμαι αϊτός Κελί μου κατασκότεινο Πάψε να ρωτάς Φεύγω να ξενιτευτώ
Εγώ θα σε γλιτώσω Κι αν γελάω είναι ψέμα Πέθανε το πιο καλό παιδί Φίλε μου καλέ
Εγώ καλός γεννήθηκα Κλάψε σήμερα καρδιά μου Πέντε πάνω πέντε κάτω Φύγε κι άσε με



Ψιλοβρέχει