Σαββατόβραδο


Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης


Μοσχοβολούν οι γειτονιές
βασιλικό κι ασβέστη,
παίζουν τον έρωτα κρυφά
στις μάντρες τα παιδιά.

Σαββάτο βράδυ μου έμορφο
ίδιο Χριστός Ανέστη,
ένα τραγούδι του Τσιτσάνη
κλαίει κάπου μακριά.

Πάει κι απόψε τ’ όμορφο
τ’ όμορφο τ’ απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να `ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος να `ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.

Οι άντρες σχολάν’ απ’ τη δουλειά
και το βαρύ καημό τους
να θάψουν κατεβαίνουνε
στο υπόγειο καπηλειό.

Και το φεγγάρι ντύνει, λες,
με τ’ άσπρο νυφικό του
τις κοπελιές που πλένονται
στο φτωχοπλυσταριό.

Πάει κι απόψε τ’ όμορφο
τ’ όμορφο τ’ απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να `ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος να `ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.


1 σχόλιο:

  1. Πολλοί αδικούν τον Στέλιο, κάνοντας συγκρίσεις με τον Μπιθικώτση και ότι ο δεύτερος ερμήνευσε και υπηρέτησε το έντεχνο τραγούδι με ανεπανάληπτο τρόπο. Το Σαββατόβραδο όπως και όλες οι ερμηνείες του Στέλιου στην "Πολιτεία" του Θεοδωράκη αποδεικνύουν το αντίθετο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή


Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων

Αγάπησα και πόνεσα Εγώ είμαι αϊτός Κι αν γελάω είναι ψέμα Πέτρινα χρόνια
Αγκινάρα με τα αγκάθια Εγώ θα σε γλιτώσω Κλάψε σήμερα καρδιά μου Πέφτουν της βροχής οι στάλες
Αγριολούλουδο Εγώ καλός γεννήθηκα Κλείστε την Πόρτα της Ζωής Πικρός καφές
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Εγώ με την αξία μου Κοινωνία Ένοχη Πλήγωσε με όσο θέλεις
Αθήνα Έι καπετάνιε Κόκκινο - Μαύρο Ποια είσαι εσύ
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Είν' όλα μαύρα Λασπωμένα Όνειρα Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Ακόμα και στην κόλαση Είσαι η ζωή μου Μάγκα μου περαστικά σου Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Αλίμονο σ' εμένα Έκανα το δάκρυ μου μελάνι Μαζί σου πως να ζήσω Που είσαι μάνα να με δεις
Αλλοτινές μου εποχές Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μάνα μου Πριν το χάραμα
Αμάν Ένα τραγούδι θλιβερό Μαντουμπάλα Προσευχή
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Ένας μάγκας στο Βοτανικό Μάτωσε-Μάτωσε Σαββατόβραδο
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Ένας σκύλος και μια γυναίκα Μαυρομάνικο μαχαίρι Σαν απόκληρος γυρίζω
Αν ρωτάς να σου πω Έξω απ' άδικο Με γέρασε η ξενιτιά Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Ανάθεμα την τύχη μου Έξω ντέρτια και καημοί Με έκαψες με κατάστρεψες Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά Έπεσα έξω Μεσάνυχτα που να σε βρω Σε τούτο το παλιόσπιτο
Ανεμώνα Έχω μια αγάπη Μετάνιωσες Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Ανήμπορος 'Εψαξα άδικα να βρω Μια γυναίκα έφυγε Στα βράχια της Πειραϊκής
Άνθρωπε άδικε γιατί Ζηλεύω τα πουλιά Μια γυναίκα πέρασε Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Αντιλαλούνε τα βουνά Ζιγκουάλα Μια Καινούργια Κοινωνία Σταλαματιά, σταλαματιά
Απ' τα ψηλά πατώματα Η αγάπη κι ο παράς Μια Κυριακή στη Φυλακή Στην Ελλάς του 2000
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η ζωή μου όλη Μια μέρα πριν πεθάνω Στην οδό της τρέλας
Απ' τις παρανομίες μου Η Θεατρίνα Μια παλιά ιστορία Στην ψάθα θα πεθάνω
Από τα πολλά Φαρμάκια Η καμπάνα σημαίνει Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Απόκληρος της κοινωνίας Η καρδιά μου ας όψεται Μονάχος Παραστράτησα Στο σταυροδρόμι του χωρισμού
Άπονες εξουσίες Η Καρδιά Της Μάνας Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Στο τραπέζι που τα πίνω
Άπονη Ζωή Η Κοινωνία Να περπατήσουμε μαζί Συγχώρεσε με
Άπονη καρδιά Η νοσταλγία Νόμιζα πως ήταν φίλοι Συννεφιασμένη Κυριακή
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πιο μεγάλη αμαρτία Νυχτερίδες κι αράχνες Σχίζονται κάμποι και βουνά
Απόψε φίλα με Η πληγωμένη μου καρδιά Ξέρω Νεκρούς Τα καλά παιδιά
Αραπίνες Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Ξεσπά η μπόρα Τα μαλλιά τα γκρίζα
Άργησα να σε γνωρίσω Η Στεναχώρια μου Ξέχασέ με, ξέχασέ με Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Η χήρα Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης Τα παλάτια της αγάπης
Άσε με να ζήσω μοναχός Ήθελα να 'μουνα Πασάς Ο Γυάλινος Κόσμος Τα πονεμένα δειλινά
Άσπρο πουκάμισο φορώ Ηλιοβασίλεμα σωστό Ο ζωντανός ο χωρισμός Τα ροζιασμένα χέρια μου
Αυτή η νύχτα μένει Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Ο Καλός καλό δεν έχει Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
Αφήστε με να κλάψω Θα ξανατραγουδήσω Ο καψούρης Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Αχάριστε Κόσμε Θα Φύγω Μακρυά Σου Ο μπάρμπα-Γιάννης Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Θέλω να πεθάνω Ο Τραγουδιστής Την Παρασκευή το βράδυ
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Θέλω να πω τον πόνο μου Ο Χάρος Την πόρτα μη μου κλείνεις
Βραδιάζει Θεσσαλονίκη μου Ο Ψαράς Το άδικο δεν ευλογείται
Βράχο βράχο Θλιμμένο δειλινό Οι αισθηματίες Το ανήλικο
Βρε άνθρωπε κατήγορε Ίσως αύριο Οι μισοί καλοί Το δικό σου αμάρτημα
Βύθισε μου το μαχαίρι Καθένας με τον πόνο του Όλα εδώ πληρώνονται Το δρομολόι της ζωής
Γέρασα πριν την ώρα μου Και οι άντρες κλαίνε Όποια και να `σαι Το θολωμένο μου μυαλό
Για δυο μάτια απόψε πίνω Και πού Θεός Όπου άνθρωπος κακία Το κλάμα της πενιάς
Για μένα αστράφτει και βροντά Καινούργιες Συμφορές Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το μεγάλο ψάρι
Για μπάνιο πάω Καλύτερα μια μαχαιριά Όταν βλέπετε να κλαίω Το πέλαγο είναι βαθύ
Γιατί Με Ξύπνησες Πρωί Κανείς δεν ήρθε να με δει Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το τελευταίο ραντεβού
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Κάποια μάνα αναστενάζει Πάει κι αυτός Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Δέκα παλικάρια Καρδιά Παραπονιάρα Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Το ψωμί τη ξενιτιάς
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Καρδιά πληγωμένη Πάνω στου τοίχου το κάρφι Τραγουδώ
Δεν θέλω το κακό σου Κατάδικος για πάντα Παράπονο Υπάρχουν και καλά παιδιά
Δεν σε πιστεύω Καταραμένη να 'σαι Παραστράτησα για σένα Υπάρχω
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Καταραμένο Σάββατο Πάρε τα χνάρια μου Φαράχ
Δρόμος δίχως σύνορα Κατάστρεψες τα νιάτα μου Πάρε φωτιά και κάψε με Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δυο πόρτες έχει η ζωή Καταστροφές και Συμφορές Πάψε να ρωτάς Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Δυστυχώς Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Πέθανε το πιο καλό παιδί Φεύγω να ξενιτευτώ

Κάψε κάψε Πέντε πάνω πέντε κάτω Φίλε μου καλέ

Κελί μου κατασκότεινο Πέτρα θα ρίξω πίσω Φύγε κι άσε με