Σαββατόβραδο


Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης


Μοσχοβολούν οι γειτονιές
βασιλικό κι ασβέστη,
παίζουν τον έρωτα κρυφά
στις μάντρες τα παιδιά.

Σαββάτο βράδυ μου έμορφο
ίδιο Χριστός Ανέστη,
ένα τραγούδι του Τσιτσάνη
κλαίει κάπου μακριά.

Πάει κι απόψε τ’ όμορφο
τ’ όμορφο τ’ απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να `ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος να `ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.

Οι άντρες σχολάν’ απ’ τη δουλειά
και το βαρύ καημό τους
να θάψουν κατεβαίνουνε
στο υπόγειο καπηλειό.

Και το φεγγάρι ντύνει, λες,
με τ’ άσπρο νυφικό του
τις κοπελιές που πλένονται
στο φτωχοπλυσταριό.

Πάει κι απόψε τ’ όμορφο
τ’ όμορφο τ’ απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να `ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος να `ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.


1 σχόλιο:

  1. Πολλοί αδικούν τον Στέλιο, κάνοντας συγκρίσεις με τον Μπιθικώτση και ότι ο δεύτερος ερμήνευσε και υπηρέτησε το έντεχνο τραγούδι με ανεπανάληπτο τρόπο. Το Σαββατόβραδο όπως και όλες οι ερμηνείες του Στέλιου στην "Πολιτεία" του Θεοδωράκη αποδεικνύουν το αντίθετο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή


Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων

Αγάπησα και πόνεσα Έι καπετάνιε Κοινωνία Ένοχη Πέφτουν της βροχής οι στάλες
Αγκινάρα με τα αγκάθια Είν' όλα μαύρα Κόκκινο - Μαύρο Πικρός καφές
Αγριολούλουδο Είσαι η ζωή μου Κράτα καρδιά Πλήγωσε με όσο θέλεις
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Έκανα το δάκρυ μου μελάνι Λασπωμένα Όνειρα Ποια είσαι εσύ
Αθήνα Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μάγκα μου περαστικά σου Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Ένα τραγούδι θλιβερό Μαζί σου πως να ζήσω Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Ακόμα και στην κόλαση Ένας μάγκας στο Βοτανικό Μάνα μου Που είσαι μάνα να με δεις
Αλίμονο σ' εμένα Ένας σκύλος και μια γυναίκα Μαντουμπάλα Πριν το χάραμα
Αλλοτινές μου εποχές Έξω απ' άδικο Μάτωσε-Μάτωσε Προσευχή
Αμάν Έξω ντέρτια και καημοί Μαυρομάνικο μαχαίρι Σαββατόβραδο
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Έπεσα έξω Με γέρασε η ξενιτιά Σαν απόκληρος γυρίζω
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Έρχονται χρόνια δύσκολα Με έκαψες με κατάστρεψες Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Αν ρωτάς να σου πω Έφυγες μ΄ έναν άλλονε Μεσάνυχτα που να σε βρω Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Ανάθεμα την τύχη μου Έχω μια αγάπη Μετάνιωσες Σε τούτο το παλιόσπιτο
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά 'Εψαξα άδικα να βρω Μην Κλαις Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Ανεμώνα Ζηλεύω τα πουλιά Μια γυναίκα έφυγε Στα βράχια της Πειραϊκής
Ανήμπορος Ζιγκουάλα Μια γυναίκα πέρασε Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Άνθρωπε άδικε γιατί Η αγάπη κι ο παράς Μια Καινούργια Κοινωνία Σταλαματιά, σταλαματιά
Αντιλαλούνε τα βουνά Η ζωή μου όλη Μια Κυριακή στη Φυλακή Στην Ελλάς του 2000
Απ' τα ψηλά πατώματα Η Θεατρίνα Μια μέρα πριν πεθάνω Στην οδό της τρέλας
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η καμπάνα σημαίνει Μια παλιά ιστορία Στην ψάθα θα πεθάνω
Απ' τις παρανομίες μου Η καρδιά μου ας όψεται Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Από τα πολλά Φαρμάκια Η Καρδιά Της Μάνας Μονάχος Παραστράτησα Στο σταυροδρόμι του χωρισμού
Απόκληρος της κοινωνίας Η Κοινωνία Μόνος Στο τραπέζι που τα πίνω
Άπονες εξουσίες Η νοσταλγία Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Συγχώρεσε με
Άπονη Ζωή Η πιο μεγάλη αμαρτία Να περπατήσουμε μαζί Συννεφιασμένη Κυριακή
Άπονη καρδιά Η πληγωμένη μου καρδιά Νόμιζα πως ήταν φίλοι Σχίζονται κάμποι και βουνά
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Νυχτερίδες κι αράχνες Τα καλά παιδιά
Απόψε φίλα με Η Στεναχώρια μου Ξεκινήσαμε με όνειρα χρυσά Τα μαλλιά τα γκρίζα
Αραπίνες Η χήρα Ξέρω Νεκρούς Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Άργησα να σε γνωρίσω Ήθελα να 'μουνα Πασάς Ξεσπά η μπόρα Τα παλάτια της αγάπης
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Ηλιοβασίλεμα σωστό Ξέχασέ με, ξέχασέ με Τα πονεμένα δειλινά
Άσε με να ζήσω μοναχός Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης Τα ροζιασμένα χέρια μου
Άσπρο πουκάμισο φορώ Θα ξανατραγουδήσω Ο Γυάλινος Κόσμος Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
Αυτή η νύχτα μένει Θα Φύγω Μακρυά Σου Ο ζωντανός ο χωρισμός Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Αφήστε με να κλάψω Θέλω να πεθάνω Ο Καλός καλό δεν έχει Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Αχάριστε Κόσμε Θέλω να πω τον πόνο μου Ο καψούρης Την Παρασκευή το βράδυ
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Θεσσαλονίκη μου Ο μπάρμπα-Γιάννης Την πόρτα μη μου κλείνεις
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Θλιμμένο δειλινό Ο Τραγουδιστής Τι θέλεις από μένανε
Βραδιάζει Ίσως αύριο Ο Χάρος Το άδικο δεν ευλογείται
Βράχο βράχο Καθένας με τον πόνο του Ο Ψαράς Το ανήλικο
Βρε άνθρωπε κατήγορε Και οι άντρες κλαίνε Οι αισθηματίες Το δικό σου αμάρτημα
Βύθισε μου το μαχαίρι Και πού Θεός Οι μισοί καλοί Το δρομολόι της ζωής
Γέρασα πριν την ώρα μου Καινούργιες Συμφορές Όλα εδώ πληρώνονται Το θολωμένο μου μυαλό
Για δυο μάτια απόψε πίνω Καλύτερα μια μαχαιριά Όποια και να `σαι Το κλάμα της πενιάς
Για μένα αστράφτει και βροντά Κανείς δεν ήρθε να με δει Όπου άνθρωπος κακία Το μεγάλο ψάρι
Για μπάνιο πάω Κάποια μάνα αναστενάζει Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το πέλαγο είναι βαθύ
Γιατί Με Ξύπνησες Πρωί Καρδιά Παραπονιάρα Όταν βλέπετε να κλαίω Το τελευταίο ραντεβού
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Καρδιά πληγωμένη Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Δέκα παλικάρια Κατάδικος για πάντα Πάει κι αυτός Το ψωμί τη ξενιτιάς
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Καταραμένη να 'σαι Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Τραγουδώ
Δεν θέλω το κακό σου Καταραμένο Σάββατο Πάνω στου τοίχου το κάρφι Υπάρχουν και καλά παιδιά
Δεν σε πιστεύω Κατάστρεψες τα νιάτα μου Παράπονο Υπάρχω
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Καταστροφές και Συμφορές Παραστράτησα για σένα Φαράχ
Δρόμος δίχως σύνορα Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Πάρε τα χνάρια μου Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δυο πόρτες έχει η ζωή Κάψε κάψε Πάρε φωτιά και κάψε με Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Δυστυχώς Κάψτε, Κάψτε την καρδιά μου Πάψε να ρωτάς Φεύγω να ξενιτευτώ
Εγώ είμαι αϊτός Κελί μου κατασκότεινο Πέθανε το πιο καλό παιδί Φίλε μου καλέ
Εγώ θα σε γλιτώσω Κι αν γελάω είναι ψέμα Πέντε πάνω πέντε κάτω Φύγε κι άσε με
Εγώ καλός γεννήθηκα Κλάψε σήμερα καρδιά μου Πέτρα θα ρίξω πίσω
Εγώ με την αξία μου Κλείστε την Πόρτα της Ζωής Πέτρινα χρόνια