Σαββατόβραδο


Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης


Μοσχοβολούν οι γειτονιές
βασιλικό κι ασβέστη,
παίζουν τον έρωτα κρυφά
στις μάντρες τα παιδιά.

Σαββάτο βράδυ μου έμορφο
ίδιο Χριστός Ανέστη,
ένα τραγούδι του Τσιτσάνη
κλαίει κάπου μακριά.

Πάει κι απόψε τ’ όμορφο
τ’ όμορφο τ’ απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να `ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος να `ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.

Οι άντρες σχολάν’ απ’ τη δουλειά
και το βαρύ καημό τους
να θάψουν κατεβαίνουνε
στο υπόγειο καπηλειό.

Και το φεγγάρι ντύνει, λες,
με τ’ άσπρο νυφικό του
τις κοπελιές που πλένονται
στο φτωχοπλυσταριό.

Πάει κι απόψε τ’ όμορφο
τ’ όμορφο τ’ απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να `ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος να `ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Πολλοί αδικούν τον Στέλιο, κάνοντας συγκρίσεις με τον Μπιθικώτση και ότι ο δεύτερος ερμήνευσε και υπηρέτησε το έντεχνο τραγούδι με ανεπανάληπτο τρόπο. Το Σαββατόβραδο όπως και όλες οι ερμηνείες του Στέλιου στην "Πολιτεία" του Θεοδωράκη αποδεικνύουν το αντίθετο.


Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων


Αγάπησα και πόνεσα Έι καπετάνιε Κόκκινο - Μαύρο Πικρός καφές
Αγκινάρα με τα αγκάθια Είν' όλα μαύρα Κράτα καρδιά Πλήγωσε με όσο θέλεις
Αγριολούλουδο Είσαι η ζωή μου Λασπωμένα Όνειρα Ποια είσαι εσύ
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Έκανα το δάκρυ μου μελάνι Μάγκα μου περαστικά σου Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Αθήνα Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μαζί σου πως να ζήσω Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Ένα τραγούδι θλιβερό Μάνα μου Ποιος θα με πληροφορήσει
Ακόμα και στην κόλαση Ένας μάγκας στο Βοτανικό Μαντουμπάλα Που είσαι μάνα να με δεις
Αλίμονο σ' εμένα Ένας σκύλος και μια γυναίκα Μάτωσε-Μάτωσε Πριν το χάραμα
Αλλοτινές μου εποχές Έξω απ' άδικο Μαυρομάνικο μαχαίρι Προσευχή
Αμάν Έξω ντέρτια και καημοί Με γέρασε η ξενιτιά Σαββατόβραδο
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Έπεσα έξω Με έκαψες με κατάστρεψες Σαν απόκληρος γυρίζω
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Έρχονται χρόνια δύσκολα Μεσάνυχτα που να σε βρω Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Αν ρωτάς να σου πω Έφυγες μ΄ έναν άλλονε Μετάνιωσες Σαν τον πουλημένο σκλάβο
Ανάθεμα την τύχη μου Έχεις άντρα χρυσοχέρη Μην Κλαις Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά Έχω μια αγάπη Μια γυναίκα έφυγε Σε τούτο το παλιόσπιτο
Ανεμώνα 'Εψαξα άδικα να βρω Μια γυναίκα πέρασε Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Ανήμπορος Ζηλεύω τα πουλιά Μια Καινούργια Κοινωνία Στα βράχια της Πειραϊκής
Άνθρωπε άδικε γιατί Ζιγκουάλα Μια Κυριακή στη Φυλακή Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Αντιλαλούνε τα βουνά Η αγάπη κι ο παράς Μια μέρα πριν πεθάνω Σταλαματιά, σταλαματιά
Απ' τα ψηλά πατώματα Η ζωή μου όλη Μια παλιά ιστορία Στην Ελλάς του 2000
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η Θεατρίνα Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στην οδό της τρέλας
Απ' τις παρανομίες μου Η καμπάνα σημαίνει Μονάχος Παραστράτησα Στην ψάθα θα πεθάνω
Από τα πολλά Φαρμάκια Η καρδιά μου ας όψεται Μόνος Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Απόκληρος της κοινωνίας Η Καρδιά Της Μάνας Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Στο άδειο Προσκεφάλι
Άπονες εξουσίες Η Κοινωνία Να περπατήσουμε μαζί Στο πικραμένο δειλινό
Άπονη Ζωή Η νοσταλγία Νέοι και γέροι ναυτικοί Στο σταυροδρόμι του χωρισμού
Άπονη καρδιά Η πιο μεγάλη αμαρτία Νόμιζα πως ήταν φίλοι Στο τραπέζι που τα πίνω
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πληγωμένη μου καρδιά Νυχτερίδες κι αράχνες Συγχώρεσε με
Απόψε φίλα με Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Ξεκινήσαμε με όνειρα χρυσά Συννεφιασμένη Κυριακή
Αραπίνες Η Στεναχώρια μου Ξέρω Νεκρούς Σχίζονται κάμποι και βουνά
Άργησα να σε γνωρίσω Η χήρα Ξεσπά η μπόρα Τα καλά παιδιά
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Ήθελα να 'μουνα Πασάς Ξέχασέ με, ξέχασέ με Τα μαλλιά τα γκρίζα
Άσε με να ζήσω μοναχός Ηλιοβασίλεμα σωστό Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Άσπρο πουκάμισο φορώ Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Ο Γυάλινος Κόσμος Τα παλάτια της αγάπης
Αυτή η νύχτα μένει Θα ξανατραγουδήσω Ο ζωντανός ο χωρισμός Τα πονεμένα δειλινά
Αφήστε με να κλάψω Θα Φύγω Μακρυά Σου Ο Καλός καλό δεν έχει Τα ροζιασμένα χέρια μου
Αχάριστε Κόσμε Θέλω να πεθάνω Ο καψούρης Τα χείλη σου όσα κι αν πουν
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Θέλω να πω τον πόνο μου Ο μπάρμπα-Γιάννης Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Θεσσαλονίκη μου Ο Τραγουδιστής Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Βραδιάζει Θλιμμένο δειλινό Ο Χάρος Την Παρασκευή το βράδυ
Βράχο βράχο Ίσως αύριο Ο Ψαράς Την πόρτα μη μου κλείνεις
Βρε άνθρωπε κατήγορε Καθένας με τον πόνο του Οι αισθηματίες Τι θέλεις από μένανε
Βύθισε μου το μαχαίρι Και οι άντρες κλαίνε Οι μισοί καλοί Το άδικο δεν ευλογείται
Γεια σου Περαία αθάνατε Και πού Θεός Όλα εδώ πληρώνονται Το ανήλικο
Γέρασα πριν την ώρα μου Καινούργιες Συμφορές Όλα μάταια, όλα ψεύτικα Το δικό σου αμάρτημα
Για δυο μάτια απόψε πίνω Καλύτερα μια μαχαιριά Όποια και να `σαι Το δρομολόι της ζωής
Για μένα αστράφτει και βροντά Κανείς δεν ήρθε να με δει Όπου άνθρωπος κακία Το θολωμένο μου μυαλό
Για μπάνιο πάω Κάποια μάνα αναστενάζει Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το κλάμα της πενιάς
Γιατί Με Ξύπνησες Πρωί Καρδιά Παραπονιάρα Όταν βλέπετε να κλαίω Το μεγάλο ψάρι
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Καρδιά πληγωμένη Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το πέλαγο είναι βαθύ
Δέκα παλικάρια Κατάδικος για πάντα Πάει κι αυτός Το τελευταίο ραντεβού
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Καταραμένη να 'σαι Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Δεν θέλω το κακό σου Καταραμένο Σάββατο Πάνω στου τοίχου το κάρφι Το ψωμί τη ξενιτιάς
Δεν σε πιστεύω Κατάστρεψες τα νιάτα μου Παράπονο Τραγουδώ
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Καταστροφές και Συμφορές Παραστράτησα για σένα Υπάρχουν και καλά παιδιά
Δεν σου έλειπε τίποτα Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Πάρε τα χνάρια μου Υπάρχω
Δρόμος δίχως σύνορα Κάψε κάψε Πάρε φωτιά και κάψε με Φαράχ
Δυο πόρτες έχει η ζωή Κάψτε, Κάψτε την καρδιά μου Πάψε να ρωτάς Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δυστυχώς Κελί μου κατασκότεινο Πέθανε το πιο καλό παιδί Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Εγώ είμαι αϊτός Κι αν γελάω είναι ψέμα Πέντε πάνω πέντε κάτω Φεύγω να ξενιτευτώ
Εγώ θα σε γλιτώσω Κλάψε σήμερα καρδιά μου Πέτρα θα ρίξω πίσω Φίλε μου καλέ
Εγώ καλός γεννήθηκα Κλείστε την Πόρτα της Ζωής Πέτρινα χρόνια Φύγε κι άσε με
Εγώ με την αξία μου Κοινωνία Ένοχη Πέφτουν της βροχής οι στάλες Ψιλοβρέχει